เมื่อเข้ามาในโกดังแล้ว ลู่หลิงก็ขับรถยกขนาดใหญ่ในโกดังออกมาทันที
เธอเหลือกล่องหินพลังงานขั้นสูงไว้ให้ซือเริ่นสองกล่อง ที่เหลือทั้งหมดเก็บใส่รถยก
หลังจากออกจากโกดัง ยืนยันว่าไม่อยู่ในขอบเขตกล้องวงจรปิด และไม่มีใครอยู่โดยรอบ เธอถึงได้เก็บหินพลังงานเข้ามิติ
คนเรายังไงก็ต้องมีเงิน!
ลู่หลิงมองดูหินพลังงานที่กองอยู่เต็มห้อง พวกนี้จะใช้ไปถึงเมื่อไหร่กัน?
จากนั้นเธอก็ขับรถยกกลับโกดัง ขนของที่ตัวเองต้องการออกมาหลายเที่ยว
ส่วนใหญ่เป็นอาหารและน้ำชนิดต่างๆ
เข้าออกอยู่หลายเที่ยว เธอก็เหนื่อยแทบขาดใจ
[โฮสต์ คุณจำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้เลยหรือ ใช้วิชาเคลื่อนย้ายวัตถุระยะไกลโดยตรงไม่ดีกว่าเหรอ?]
“ของในนี้ไม่ใช่ของซือเริ่นคนเดียว ฉันยังไม่ถึงขั้นจะเอามาทั้งหมด ยังมีอีกสองคนที่ฉันยังไม่เคยเห็นหน้าด้วยซ้ำ
อีกอย่างฉันยังไม่อยากเปิดเผยความสามารถเคลื่อนย้ายวัตถุของตัวเอง รวมถึงการที่ฉันมีพื้นที่มิติใหญ่ขนาดนี้ รู้สึกว่ามันเด่นเกินไปด้วย”
[คุณเป็นผู้ฝึกสัตว์ สั่งซือเริ่นโดยตรงสิ ให้เขายกของทั้งหมดให้คุณก็จบแล้ว]
ลู่หลิงส่ายหน้า “ก้าวร้าวเกินไป ไม่ใช่สไตล์ฉัน พวกเขาในทีมยังมีสมาชิกอีกหลายคน ของเป็นของส่วนรวม พวกเขาอยู่ในฐานที่มั่นมานาน มีเครือข่ายความสัมพันธ์ลึกกว่าฉัน ฉันไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้น ฉันแค่เอาส่วนที่ซือเริ่นบอกว่าจะให้ก็พอ”
ลู่หลิงปิดประตูข้างโกดัง
เธอขึ้นมอเตอร์ไซค์ ขี่กลับบ้านท่ามกลางสายลมเย็นสบาย
ขี่ไปได้สักพัก จู่ๆ ลู่หลิงก็รู้สึกผิดปกติ
มีคนติดตามเธอ
เธอเปิดระบบระบุตำแหน่งบนนาฬิกาทันที แล้วส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ