"ที่หนึ่ง? ฮ่าๆๆ ข้าไม่ใช่ที่หนึ่งอะไรนั่นหรอก"
เย่หลิงเซียวส่ายหน้า: "การเป็นที่หนึ่งใต้หล้ามันจะดีอะไรนักหนา ยุคสงบสุขแบบนี้ อยู่บ้านเล่นหมากไปวัน ๆ เลี้ยงสุนัขไปเรื่อย ๆ ยังจะสุขสบายกว่า"
เย่เป่ยเฉินแทบชะงัก!
เย่หลิงเซียว!
ต่อให้เย่เป่ยเฉินไม่ได้เป็นทหาร เขาก็เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน
ยิ่งไปกว่านั้น ตั้งแต่เรียนประถม เขาก็ซึมซับเรื่องราวของชายคนนี้มาอย่างต่อเนื่อง
ทั่วทั้งหลงกั๋วใครบ้างไม่รู้จักเย่หลิงเซียว?
ยอดนักรบอันดับหนึ่งของหลงกั๋วในยุคปัจจุบันคือคนผู้นี้!
เย่หลิงเซียวผ่านศึกมานับครั้งไม่ถ้วน ได้สมญาเทพนักรบแห่งหลงกั๋ว!
ตำแหน่งและชื่อเสียงของเขา เกิดจากการนองเลือดในสนามรบ!
เย่หลิงเซียวเกือบจะเป็นศรัทธาสูงสุดของทหารทั้งหลงกั๋ว!
แม้เขาจะไม่เคยได้รับตำแหน่งจอมทัพใหญ่ตลอดชีวิต มีเพียงตำแหน่งยอดนักรบ!
แต่ในสายตาของผู้ที่เข้ารับราชการทหารนับไม่ถ้วน เย่หลิงเซียวคือราชันไร้มงกุฎ เทพนักรบตัวจริงของหลงกั๋ว!
ขณะนี้ เย่เป่ยเฉินเมื่อเผชิญหน้ากับเย่หลิงเซียว รู้สึกเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับเสือโคร่งตัวหนึ่ง!
"ท่านเย่ วันนี้ข้ามา..." เย่เป่ยเฉินเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง
เย่หลิงเซียวยิ้มบาง ๆ ขัดขึ้น: "ข้ารู้ว่าเจ้ามาที่ตระกูลเย่เพื่ออะไร หมิงหยวนออกจากเมืองหลงไปแล้ว เรื่องทั้งหมดข้ารู้หมด เจ้าถามข้าก็เหมือนกัน"
ลมหายใจของเย่เป่ยเฉินถี่ขึ้นในทันใด
"ข้า...เป็นคนตระกูลเย่หรือ?" เย่เป่ยเฉินตะลึง
เย่หลิงเซียวถอนหายใจ: "ใช่ ก็ไม่ใช่"
"หมายความว่ายังไง? เย่หมิงหยวนเป็นพ่อของข้าจริง ๆ หรือเปล่า!!!" เย่เป่ยเฉินก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
"ข้าก็อยากให้หมิงหยวนเป็นพ่อของเจ้าจริง ๆ นะ" เย่หลิงเซียวถอนหายใจด้วยความจนใจ: "แต่เขามีคุณสมบัติอะไรถึงจะคู่ควรกับมารดาของเจ้าได้เล่า?"