ลู่เสวี่ยฉีรีบพูดขึ้นว่า "น้องศิษย์เล็ก เรื่องของเย่หมิงหยวน ข้าจะช่วยสืบให้เอง แต่ตอนนี้พี่สาวมีเรื่องสำคัญจะให้เจ้าช่วยหน่อย!"
"เป็นอะไรหรือพี่สาว?" เย่เป่ยเฉินถามอย่างสงสัย
ลู่เสวี่ยฉีเห็นความสนใจของเย่เป่ยเฉินถูกเบี่ยงเบนได้ ก็ไม่ปิดบังอีกต่อไป
"อีกไม่กี่วัน จะมีการประชันยุทธ์ทหารนานาชาติ"
"นี่คือการประชันยุทธ์ทหารในระดับโลก ตอนนั้นประเทศมหาอำนาจที่เจ้าคุ้นเคย จะส่งคนเข้าร่วมทั้งหมด!"
"ทั้งหลงกั๋ว หลางกั๋ว หยิงกั๋ว สยงกั๋ว ญี่ปุ่น ฯลฯ..."
"แน่นอน เงื่อนไขคือต้องเป็นทหารที่มีอายุต่ำกว่า 30 ปี" ลู่เสวี่ยฉีพูดจบ ก็ยิ้มกรุ้มกริ่มมองเย่เป่ยเฉิน
เย่เป่ยเฉินสีหน้าเหนื่อยหน่าย: "ศิษย์พี่แปด ข้าเข้าใจความหมายของเจ้าแล้ว"
"เจ้าจะให้ข้าเข้าร่วมการประชันยุทธ์ทหารครั้งนี้ใช่ไหม?"
"น้องศิษย์เล็ก ช่วยพี่สาวหน่อยเถอะนะ" ลู่เสวี่ยฉีทำหน้าออดอ้อน พร้อมกับคว้าแขนเย่เป่ยเฉินไว้: "พี่สาวไม่ต้องการให้เจ้าได้ที่หนึ่ง แค่เอาอันดับสิบอันดับแรกกลับมาก็พอแล้ว"
ยอดอกคู่สวยของนางยังเสียดสีกับแขนของเขาสองสามครั้ง
หากคนในหน่วยมังกรหลงคนอื่นเห็นเข้า ต้องตกใจตายแน่นอน
"แฮ่ก ๆ!"
หวังหรูยานไอสองครั้ง สีหน้าเจ็บใจ: "บางคน ระวังหน่อยก็แล้วกัน"
"ตรงนี้ยังมีบุคคลที่สามอยู่ด้วยนะ"
"ข้าแนะนำว่าเจ้าอย่ายุ่งเรื่องชาวบ้าน"
ลู่เสวี่ยฉีจ้องหวังหรูยานเขม็ง
หวังหรูยานรู้สึกหงุดหงิด ใครจะไปสู้กับศิษย์พี่ได้เล่า?
ช่างเถอะ ช่างเถอะ!
ข้าอดทน!
เย่เป่ยเฉินลังเลเล็กน้อย: "ศิษย์พี่แปด ที่แท้เจ้ามีตัวตนอะไรกันแน่?"
"ศิษย์พี่สิบเป็นยอดนักรบแห่งหน่วยมังกรหลง ก็นับว่าโอเค"