หวังหรูยานยกมือขึ้น ราวกับหยิบของในกระเป๋า รับกระสุนปืนไรเฟิลซุ่มยิงที่พุ่งเข้ามาได้อย่างง่ายดาย
"ศิษย์พี่สิบ ท่าน?"
เย่เป่ยเฉินรู้สึกประหลาดใจ ศิษย์พี่สิบกลับแข็งแกร่งเหมือนเขา!
จับกระสุนปืนไรเฟิลซุ่มยิงได้
เป็นไปได้ยังไง?
"เป็นไง มีแค่เจ้าที่เป็นปรมาจารย์ยุทธ์ ข้าเป็นไม่ได้หรือไง?" หวังหรูยานยิ้มหวาน มองเย่เป่ยเฉิน
"เอ่อ..."
เย่เป่ยเฉินแทบไม่เชื่อสายตา
ขณะนี้ มือสังหารสองคนด้านล่าง ตกใจยิ่งกว่าเย่เป่ยเฉินเสียอีก
พวกเขาเห็นรางวัลหนึ่งพันล้านบนเว็บบอร์ดเทียนซาแล้ว อยากฆ่าเย่เป่ยเฉินเพื่อรับเงิน
แต่ไม่คิดว่า เย่เป่ยเฉินกับหวังหรูยาน ต่างก็เป็นปรมาจารย์ยุทธ์
"ให้ตาย! หนีเร็ว!"
มือสังหารฝีมือฉมังคนหนึ่งตะโกน ทิ้งปืนไรเฟิลทิ้ง วิ่งหายไปในความมืดราวกับกระต่าย
อีกคนก็หันหลังหนี
คนละทิศกับมือสังหารคนแรก
ทั้งสองรู้ว่า ถ้าเย่เป่ยเฉินกับหวังหรูยานลงถึงพื้นเมื่อไหร่ พวกเขาจะตามล่าทันที
ทั้งสองแยกย้ายหนี มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่มีโอกาสรอด!
ที่ความสูงประมาณร้อยเมตรจากผิวน้ำ เย่เป่ยเฉินมองหวังหรูยาน: "ศิษย์พี่สิบ ท่านระวังตัวด้วย ข้าไปตามคน"
พูดจบ เย่เป่ยเฉินกลับแกะร่มชูชีพออก แล้วร่วงลงสู่ผิวน้ำ
ความสูงร้อยเมตร สำหรับคนธรรมดา ต่อให้ตกลงบนน้ำ ก็ไม่ต่างจากพื้นคอนกรีต
แต่เย่เป่ยเฉินกระโดดลงมาตรงๆ ตอนที่อยู่ห่างจากผิวน้ำประมาณห้าเมตร พลังปราณไหลทะลักออกจากกาย ค่อยๆ ลงสู่ผิวน้ำอย่างแผ่วเบา