จงไห่ ตระกูลหาน
หานเยว่หายใจหอบถี่ วิ่งมาอย่างรวดเร็ว พุ่งเข้าไปในลานบ้านตระกูลหาน "ปู่ ปู่!"
"รองประธานสมาคมยุทธศาสตร์แห่งเขตการปกครองตะวันออกเฉียงใต้ หม่าลี่กั๋ว ถูกเย่เป่ยเฉินชกตายด้วยหมัดเดียว!"
หานจินหลงกำลังเล่นไท่จี๋อยู่ที่ลานบ้าน เพื่อฝึกฟื้นฟูร่างกาย
ตั้งแต่เขาทานยาตามใบสั่งของเย่เป่ยเฉิน
ก็สามารถทิ้งรถเข็นแล้วเดินได้แล้ว
แม้การฟื้นตัวจะค่อนข้างช้า ต้องทำกายภาพบำบัด
แต่เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ ดีขึ้นจนแทบเทียบกันไม่ได้
"อะไรนะ?"
หานจินหลงหยุดการเคลื่อนไหวด้วยความตกตะลึง!
แม้แต่เขายังไม่อาจรักษาความสงบได้ มองหานเยว่อย่างไม่อยากเชื่อ "เยว่เอ๋อร์ พูดว่าพี่ตาย?"
"หม่าลี่กั๋ว?"
"รองประธานสมาคมยุทธศาสตร์แห่งเขตการปกครองตะวันออกเฉียงใต้ หม่าลี่กั๋ว!!!"
หานเยว่หายใจหอบถี่ ใบหน้าสวยแดงเรื่อ สวมชุดกี่เพ้าจนไม่สนใจภาพลักษณ์
วิ่งกลับมาในอึดใจเดียว เพื่อแจ้งข่าวนี้แก่ปู่ของเธอ
พอจะนึกออกว่าสิ่งนี้สร้างความสั่นสะเทือนแก่เธอมากแค่ไหน!
หานจินหลงคิ้วกระตุกอย่างรุนแรง พึมพำกับตัวเอง "การประชุมใหญ่ยุทธศาสตร์แห่งหลงกั๋วครั้งที่แล้วเมื่อห้าปีก่อนใช่ไหม?"
"พลังของหม่าลี่กั๋ว ถึงจะไม่ถึงขั้นปรมาจารย์ใหญ่ ก็ใกล้เคียงปรมาจารย์ใหญ่มากแล้ว"
"เดี๋ยวนะ หม่าลี่กั๋วตายได้ยังไง?"
"ถูกชกตายด้วยหมัดเดียว?"
หานจินหลงมองหานเยว่อย่างไม่แน่ใจ
เมื่อครู่เขาได้ยินผิดไปหรือเปล่า?
หานเยว่ตอบอย่างมั่นใจ "ปู่ ถูกเย่เป่ยเฉินชกตายด้วยหมัดเดียว!"
"แน่ใจนะ?"
หานจินหลงตกตะลึงอย่างยิ่ง
หานเยว่หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง พูดว่า "ใช่ปู่ ถูกชกตายด้วยหมัดเดียว!"