"คุณ... คุณตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่?" เว่ยเยียนหรานหันกลับมา
เห็นเพียง เย่เป่ยเฉินนั่งขึ้นแล้ว
จ้องมองเว่ยเยียนหรานเขม็ง!
ใบหน้าหงุดหงิดของเว่ยเยียนหรานแดงก่ำ เธอรู้สึกเขินอาย: "คุณได้ยินหมดเลยหรือ?"
"เรื่องเมื่อกี้ คุณรู้หมดแล้ว?"
เย่เป่ยเฉินพยักหน้า: "รู้หมด แต่พูดไม่ได้"
เว่ยเยียนหรานแทบจะมุดดิน รู้สึกอายมาก เธอรีบอธิบาย: "เย่เป่ยเฉิน คุณ... ฉัน... คุณ ฉัน..."
"ฉันไม่ได้คิดอะไร คุณอย่าเข้าใจผิด..."
เว่ยเยียนหรานแทบบ้า
หัวใจเธอเต้นระทึก!
ในใจตะโกน: "เว่ยเยียนหราน เธอพูดอะไรออกไปเนี่ย?"
เย่เป่ยเฉินเอ่ยช้าๆ: "ยังไงก็ต้องขอบคุณเธอที่พาฉันกลับมา ไม่งั้นฉันคงต้องนอนข้างถนน"
"สูตรนี้ ขอดูหน่อยได้ไหม"
"เอ่อ ได้"
สมองของเว่ยเยียนหรานว่างเปล่าไปหมด
ตอนนี้เย่เป่ยเฉินพูดอะไร เธอได้แต่ตอบตกลง
ส่งแฟ้มในมือให้เย่เป่ยเฉินโดยไม่รู้ตัว
เย่เป่ยเฉินเปิดดู ศึกษาอยู่สองสามนาที
จากนั้น หยิบปากกาจากโต๊ะข้างๆ มาขีดเขียน
สองนาทีต่อมา ปิดแฟ้ม!
"ผลิตภัณฑ์พวกนี้ของเธอ ฉันแก้ให้แล้ว น่าจะไม่มีปัญหาแล้ว ฤทธิ์ยาควรจะแรงขึ้นเป็นสิบเท่าจากเดิม" เย่เป่ยเฉินทิ้งท้าย:
"ถือว่าเป็นการขอบคุณแล้วกัน"
แล้วหมุนตัวจากไป
"หะ?"
เว่ยเยียนหรานยืนงง
เมื่อเธอตั้งสติได้ เย่เป่ยเฉินก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยแล้ว
เธอก้มลงเปิดแฟ้ม ส่วนผสมสมุนไพรบางอย่างถูกเย่เป่ยเฉินแก้ไขไปแล้ว
"ล้อเล่นหรือเปล่า?"
เว่ยเยียนหรานแทบไม่เชื่อสายตา
นี่คือสูตรผลิตภัณฑ์ความงามที่เธอคิดค้นมานานกว่าสองปี
อีกสองวันจะวางตลาดที่จงไฮ่!
เดิมที การทดลองทั้งหมด การพัฒนาเบื้องต้น การทดสอบทางคลินิก ต่างก็เสร็จสิ้นไปหมดแล้ว