เย่เป่ยเฉินออกจากตระกูลหาน ก็รีบโทรออกทันที: "รั่วอวี๋ ข้ามาที่จงไห่แล้ว"
เขาตัดสินใจ จะไปพบโจวรั่วอวี๋ก่อน
ส่วนเรื่องการประชันยุทธ์ทหาร ยังมีเวลาอีกอาทิตย์หนึ่ง
ยังไม่ต้องรีบร้อน!
เดี๋ยวค่อยว่ากัน
"หา?"
อีกฝั่งของสาย โจวรั่วอวี๋กำลังอ่านหนังสืออยู่ในห้องสมุด
พอรับสาย ปุบปับก็กระโดดขึ้น!
พูดอย่างตื่นเต้นสุดขีด: "พี่เป่ยเฉิน นายมาที่จงไห่แล้วเหรอ?"
"ดีมาก นายอยู่ไหน ฉันจะไปรับนายเดี๋ยวนี้"
"ได้ ได้!"
โจวรั่วอวี๋ทิ้งคำพูดไว้กับเพื่อนร่วมห้อง: "อวี๋หนิง ช่วยเอาหนังสือฉันกลับหอด้วย"
แล้วก็วิ่งพรวดออกจากห้องสมุด!
ตูม!
ห้องสมุดสั่นสะเทือน นักศึกษาจำนวนมากพากันกระซิบกระซาบ
"นั่นไม่ใช่โจวรั่วอวี๋ จอมพิชิตหนุ่มๆ หรือไง?"
"เป็นอะไรไปเนี่ย? วิ่งออกไปอย่างตื่นเต้นเชียว!"
"แล้วยังพูดว่าพี่เป่ยเฉินอีก ไม่ใช่คนรักมาหรือไง?"
"น่าจะใช่!"
"โอ้โห ข่าวใหญ่! จอมพิชิตหนุ่มๆ อย่างโจวรั่วอวี๋มีแฟนแล้วเหรอ?"
ห้องสมุดแตกฮือ!
ตอนที่เย่เป่ยเฉินถึงหน้าประตูมหาวิทยาลัยจงไห่ โจวรั่วอวี๋รออยู่ที่นั่นแล้ว
พอเห็นเย่เป่ยเฉินลงจากแท็กซี่
ร่างหอมกรุ่นก็พุ่งเข้ามาหา!
เย่เป่ยเฉินยกมือโอบเอวบางๆ ของโจวรั่วอวี๋
หอมกรุ่นอุ่นกาย!
"มีคนมองอยู่เต็มถนน ไม่รู้สึกอายบ้างเหรอ?" เย่เป่ยเฉินหัวเราะเบาๆ
"ฮึ!"
โจวรั่วอวี๋ส่งเสียงฮึเบาๆ ทำหน้าอ้อน: "กลัวอะไร? ฉันอยากให้คนทั้งโลกรู้ว่านายเป็นแฟนฉันด้วยซ้ำ"