หมื่นหลิงเฟิงพยักหน้าอย่างเงียบๆ: "ใช่ ข้าเอง!"
โจวเทียนเฮ่าร้องตะโกน: "เป่ยเฉิน รีบไป! เขาจะฆ่าเจ้า!"
หมื่นหลิงเฟิงยิ้มอย่างขมขื่น เขาจะกล้าที่ไหนล่ะ?
เย่เป่ยเฉินยิ้มบางๆ: "ลุงโจว หมื่นหลิงเฟิงเป็นพวกเดียวกันเอง"
เทพสงครามหลิงเฟิง?
หมื่นหลิงเฟิง?
พวกเดียวกัน? เกิดอะไรขึ้น?
โจวเทียนเฮ่าตะลึงไปชั่วขณะ จ้องมองเย่เป่ยเฉินด้วยความประหลาดใจ
เทพสงครามหลิงเฟิงผู้ยิ่งใหญ่ บุคคลอันดับหนึ่งในเขตการปกครองตะวันออกเฉียงใต้ กลับเป็นพวกเดียวกัน?
เป่ยเฉินเพิ่งจะฆ่าลูกชายของเขาไม่ใช่หรือ?
เย่เป่ยเฉินมองออกว่าโจวเทียนเฮ่ากำลังสงสัย จึงพูดขึ้น: "ลุงโจว บางเรื่องไว้ข้าจะอธิบายให้ฟังทีหลัง"
"ตอนนี้ ข้ามีเรื่องสำคัญกว่าจะถามลุง"
น้ำเสียงของเย่เป่ยเฉินแข็งขึ้น ดูเคร่งขรึมอย่างยิ่ง
โจวเทียนเฮ่ารู้สึกได้ถึงความผิดปกติ แต่ก็ยังพยักหน้า: "เจ้าถามมาเถอะ"
"ลุงโจว ลุงกับพ่อของข้าเป็นพี่น้องร่วมสาบานใช่ไหม?" เย่เป่ยเฉินเอ่ยขึ้น
"ใช่"
โจวเทียนเฮ่าตอบ: "จู่ๆ ทำไมถึงถามเรื่องนี้ล่ะ?"
"เช่นนั้นลุงคงรู้ว่าข้าถูกพ่อเก็บมาจากเมืองหลงเมื่อยี่สิบสามปีก่อนใช่ไหม?" เย่เป่ยเฉินพูดขึ้นทันที
"เจ้า... เจ้า... เจ้า..."
โจวเทียนเฮ่าเบิกตากว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความตะลึงพรึงเพริด
เขาพูดคำว่า 'เจ้า' อยู่ตั้งนาน แต่ก็พูดอะไรไม่ออกสักคำ
เย่เป่ยเฉินเห็นเช่นนั้น ก็รู้คำตอบแล้ว: "ดูเหมือนว่าจะเป็นจริง"
ในห้วงลึกของดวงตาเขา มีความหม่นหมองเล็กน้อย!
พ่อแม่ที่เลี้ยงดูเขามาสิบแปดปี กลับไม่ใช่พ่อแม่แท้ๆ
พี่ชายที่เรียกมาสิบแปดปี ก็ไม่ใช่พี่ชายแท้ๆ!