"ติ้ง——!"
เย่เป่ยเฉินเพิ่งจะนั่งลง เจียวรั่วอวี๋ก็ยกชามซุปถั่วเขียวมาให้
เขาดื่มไปไม่กี่อึก โทรศัพท์ก็มีข้อความเข้ามา
"โรงกรองน้ำเหนือเมือง?"
เย่เป่ยเฉินมองสี่คำที่ดูประหลาดนี้ด้วยความสงสัย
เป็นเบอร์แปลกๆ ใครกันที่มาล้อเล่น?
เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย กดโทรกลับไป
"ตื๊ดๆๆ——!" หยูโย่วเวยนอนอยู่บนพื้น โทรศัพท์ตกอยู่ห่างไปสามเมตร
เธอพยายามลุกขึ้น ปีนไปหยิบโทรศัพท์
"แคร่ก!"
ลิวเซิงอี้เตาเติงกระโดดลงมาจากหลังคา เตะโทรศัพท์ของหยูโย่วเวยจนแหลก แล้วสั่งการ: "รีบถอนตัวทันที ที่นี่ถูกเปิดโปงแล้ว"
หยูโย่วเวยรู้สึกเพียงปวดต้นคอ
สลบไป!
"ไม่มีคนรับ?" เย่เป่ยเฉินขมวดคิ้ว
โทรอีกครั้ง กลับแจ้งว่าอยู่นอกเขตบริการ
เย่เป่ยเฉินรู้สึกผิดปกติ
ตอนนั้นเอง ชายคนหนึ่งในตระกูลเย่เดินเข้ามา
เย่เป่ยเฉินรู้จักเขา เป็นปรมาจารย์ยุทธชื่อเสิ่นเหอ
เป็นศิษย์พี่คนที่สิบที่จัดไว้ที่จวนเย่ เพื่อปกป้องทุกคน
"คุณชายเย่ สิบห้านาทีก่อน มีคนบุกเข้ามาในบ้าน" เสิ่นเหอกล่าวอย่างนอบน้อม
เย่เป่ยเฉินถาม: "เป็นใคร?"
"นินจาญี่ปุ่นสามคน พวกเขารู้ว่าหนีไม่พ้น เลยกินยาพิษฆ่าตัวตายทั้งหมด" เสิ่นเหอตอบ
เย่เป่ยเฉินลุกขึ้นพรวดพราด รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง
เขากลับมาได้ไม่กี่วัน เบอร์โทรศัพท์ก็เพิ่งเปิดใหม่
คนที่รู้เบอร์เขามีไม่มาก!
ศิษย์พี่คนที่สิบ ครอบครัวของเจียวรั่วอวี๋ เซี่ยรั่วเสวี่ย หยูโย่วเวย
เจียวรั่วอวี๋อยู่ข้างๆ ตัวเขา ศิษย์พี่คนที่สิบไม่มีทางส่งข้อความแบบนี้ให้เขาแน่นอน!