คฤหาสน์ตระกูลจ้าว เขตบ้านพัก ระดมกำลังรักษาการณ์แน่นหนา
เสียงกระซิบเพียงนิดยังสะท้านป่า นกกาบินยังต้องผวา!
ท่านยายเดินทางไปพบอ๋องเจียงหนานแล้ว จ้าวเฉิงจงรับหน้าที่อารักขาตระกูลจ้าว นักเลงกว่าห้าร้อยคนถูกรวมพลกลับมาหมด
รวมถึงหัวหน้าตามสถานบันเทิงและบ่อนการพนันทั้งหลาย ซึ่งล้วนเป็นลูกสมุนที่ตระกูลจ้าวเลี้ยงดูมาหลายปี
ยามตระกูลจ้าวมีภัย ทุกคนจึงกลับมาพร้อมหน้า
จ้าวเฉิงจงมองดูนาฬิกาหรูราคาเป็นล้านบนข้อมือ หน้าบึ้งตึง "จากหนึ่งชั่วโมงที่เย่เป่ยเฉินขู่ไว้ เหลืออีกหนึ่งนาที พ่อก็ยังไม่กลับมา หากเย่เป่ยเฉินมาจริง ๆ..."
"ท่านครับ ท่านคิดมากไปแล้ว"
"ไอ้เย่เป่ยเฉินนั่นก็แค่ข่มขู่ตระกูลจ้าวเล่น ๆ"
"ไอ้กระจอกอย่างนั้นจะกล้าบุกคฤหาสน์ตระกูลจ้าวได้ยังไง"
"ที่นี่คือถ้ำมังกรสระเสือ มันกล้าเข้ามาก็การันตีได้ว่าตายอย่างไร้ที่ฝัง!" หัวหน้าสถานบันเทิงหลายคนหัวเราะอย่างดูแคลน
"ปัง——!"
สิ้นเสียงคนพูด ประตูใหญ่คฤหาสน์ก็เกิดเสียงดังสนั่น โลงดำมะมืดที่อยู่ในโรงแรมพุ่งเข้ามาเหมือนยมทูต ตกสู่ลานคฤหาสน์
"ครืน!"
เสียงสะท้านฟ้า ผู้คนตระกูลจ้าวจำนวนมากกรูกันออกมา
เย่เป่ยเฉินราวกับทูตมัจจุราช ก้าวเข้ามาในประตูใหญ่ทีละก้าว "ครบหนึ่งชั่วโมงแล้ว ตระกูลจ้าวให้คำตอบที่น่าพอใจกับข้าได้หรือยัง?"
"เย่เป่ยเฉิน เจ้าบังอาจนัก กล้าบุกตระกูลจ้าวจริง ๆ?" จ้าวเฉิงจงออกมา เมื่อเห็นเย่เป่ยเฉิน หนังตาก็กระตุกโดยไม่รู้ตัว
แต่ที่นี่คือตระกูลจ้าว มอบความกล้าอย่างไม่มีที่สิ้นสุดให้เขา