"หยุด!"
ทันใดนั้น เสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างแผ่วเบา ปนด้วยความเย็นชา
ชายหนุ่มคนหนึ่ง พร้อมกับกลุ่มชายหนุ่มหญิงสาวรูปงาม เดินออกมาจากประตูด้านข้าง
พวกเขาสวมใส่เสื้อผ้าหรูหรา ดูแล้วไม่รวยก็เป็นใหญ่
เมื่อเห็นศพเกลื่อนพื้น กลับไม่รู้สึกแปลกใจ เพียงแค่ขมวดคิ้ว
บางคนก็เอามือปิดจมูก เพราะรู้สึกว่ากลิ่นคาวเลือดแรงเกินไป!
เท่านั้นเอง
ชายหนุ่มที่เดินนำหน้ามีสีหน้าซีดเซียว ก้าวเท้าอ่อนแรง ดูแล้วร่างกายถูกดูดจนแห้ง
ใต้ตาคล้ำมาก มีผมยาว เสมือนคนป่วยที่ไม่ได้เห็นแสงอาทิตย์มานาน
"เจ้าเป็นใคร กล้ามาก่อเรื่องที่เขาหลงหู รีบปล่อยเขาเดี๋ยวนี้!" ชายหน้าซีดเอ่ยปาก น้ำเสียงมีอำนาจบังคับ
เจี่ยเฉิงซวี่!
หลานชายคนโตของตระกูลเจี่ย ตระกูลอันดับหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่แห่งจินหลิง
เขาไม่เอาถ่าน เป็นคนเจ้าระเบียบ
เจี่ยเฉิงซวี่ในหมู่คนรุ่นใหม่ของตระกูลเจี่ย ถือว่าเป็นคนไร้ความสามารถ
แต่แม่ของเขาเก่งมาก เป็นลูกสาวของบุคคลสำคัญแห่งเมืองหลง
ถึงแม้เจี่ยเฉิงซวี่จะไม่สามารถเป็นหัวหน้าตระกูลเจี่ยในอนาคตได้ แต่ถึงเขาจะก่อเรื่องใหญ่โตในจินหลิง ก็ไม่มีใครกล้าหาเรื่องเขา!
"เจี่ยเสี่ยว ช่วยข้าด้วย..."
หงอู่ราวกับจับฟางเส้นสุดท้ายได้ รีบเอ่ยปาก
คนเหล่านี้ล้วนเป็นคนรุ่นใหม่ของสี่ตระกูลใหญ่ คืนนี้มาสังสรรค์กันที่เขาหลงหู
พอได้ยินเสียงปืน ก็พากันรีบวิ่งมา
ก็เจอเหตุการณ์เมื่อครู่
เย่เป่ยเฉินมองเจี่ยเฉิงซวี่ด้วยสีหน้าเฉยเมย: "เจ้าเป็นใครกัน กล้าสั่งให้ข้าปล่อยคน ข้าก็ต้องปล่อย? เรื่องของเจ้าอยู่ตรงไหน รีบไปให้พ้น!"