เช้าวันรุ่งขึ้น
ฉินฮ่าวตื่นขึ้นที่บ้านเก่าตระกูลฉิน ล้างหน้าแล้วกำลังจะไปต้มยาให้คุณปู่
พ่อบ้านโจวรีบร้อนวิ่งเข้ามา มือกำโทรศัพท์ไว้แน่น
“คุณชายครับ ทางคุณหนูเสิ่นเกิดเรื่องแล้วครับ”
ฉินฮ่าวชะงัก
“เรื่องอะไร?”
“เมื่อคืนคุณหนูโย่วฉู่ไปกินข้าวกับคุณชายตระกูลซู เพื่อเจรจาธุรกิจของบริษัทครับ” โจวเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก “ตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้โทรศัพท์ของเธอปิดอยู่ ทางบริษัทก็ติดต่อเธอไม่ได้ครับ”
ฉินฮ่าวขมวดคิ้ว
เสิ่นโย่วฉู่เป็นคนแบบไหน?
ราชินีแห่งแวดวงการเงิน ทำอะไรละเอียดรอบคอบไร้ช่องโหว่ แม้แต่กำหนดการของลูกน้องยังแทบอยากให้แม่นยำถึงระดับนาที
คนแบบนี้กลับขาดการติดต่ออย่างนั้นหรือ?
“คุณชายตระกูลซู? ตระกูลซูไหน?”
“ซูชื่อยารักษาโรคแห่งหลงไห่ ซูจิ้งเหยียนครับ” โจวเสริม “ตามจีบคุณหนูโย่วฉู่มาสองสามปีแล้ว แต่ไม่เคยจีบติด ทว่าซูชื่อยารักษาโรคมีห่วงโซ่อุปทานยาหลายสาย ซึ่งเป็นสิ่งที่บริษัทฉินซื่อต้องการอย่างเร่งด่วน คุณหนูโย่วฉู่จึงตอบตกลงไปพบเมื่อวาน เพื่อเจรจาความร่วมมือครับ”
สีหน้าฉินฮ่าวพลันเคร่งขรึม
ผู้ชายที่ตามจีบพี่สะใภ้คนที่สองมาสองสามปีแต่ไม่เคยสำเร็จ จู่ ๆ ก็นัดเธอได้ แล้วเธอก็ขาดการติดต่อไปอย่างนั้นหรือ?
เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา กดโทรออกหมายเลขหนึ่ง
เมื่อสายติด เสียงของเจียงชิงเชี่ยนก็ดังมาจากปลายสาย
“ผู้ก่อตั้ง”
“ช่วยตรวจสอบคนคนหนึ่ง ซูจิ้งเหยียนแห่งซูชื่อยารักษาโรค เมื่อคืนเขานัดกินข้าวที่ไหน ตอนนี้อยู่ที่ไหน”
“รับทราบค่ะ”