หวางเฉิงไห่พุ่งเข้ามาในห้องทำงาน เห็นใบรับรองกับกล่องเครื่องประดับกระจัดกระจายเต็มพื้น และเห็นรอยฝ่ามือแดงบวมบนแก้มของหลินซื่อฉี เขาก็ชะงักงันอยู่ตรงนั้นทันที
“เกิดอะไรขึ้น?”
พอหลินซื่อฉีเห็นหวางเฉิงไห่ ความโกรธที่กดกลั้นมาสิบนาทีก็มีที่ระบายในที่สุด
“ไสหัวไป!”
เธอผลักหวางเฉิงไห่ที่เดินเข้ามาหาอย่างแรง
“ไอ้ไร้ประโยชน์! แกมันก็แค่คนไร้ประโยชน์! สินสอดสิบสองร้อยล้านเป็นฉินฮ่าวส่งมา! ไม่เกี่ยวกับแกแม้แต่นิดเดียว! แต่แกยังโทรมาบอกฉันว่าแกเป็นคนจัดการ—แกหลอกฉัน!”
หวางเฉิงไห่ถึงกับมึนงงไปทั้งตัว
“อะ...อะไรนะ? ฉินฮ่าวเป็นคนส่งมา? เป็นไปไม่ได้—เขาเป็นแค่...”
“ในใบรับรองเขียนชื่อฉินฮ่าวกับหลินฉูถังไว้ชัด ๆ! แกดูเองสิ!”
หวางเฉิงไห่ก้มมองใบรับรองที่กระจัดกระจาย รูม่านตาหดวูบลงทันที
กลุ่มบริษัทเฮ่าฟาน ประธานกรรมการ ฉินฮ่าว
เขาอ้าปาก แต่ครู่ใหญ่ก็เปล่งเสียงไม่ออก
หลินซื่อฉียังคงด่าต่อ “ก่อนหน้านี้แกไม่ได้คุยโวว่ามีเส้นสายกับกลุ่มบริษัทเฮ่าฟานหรอกเหรอ? ไม่ได้คุยโวว่าพ่อแกรู้จักเจ้านายของอวี๋เจิ้นตงหรอกเหรอ? แล้วเป็นยังไงล่ะ? ฉินฮ่าวนั่นแหละคือประธานกรรมการกลุ่มบริษัทเฮ่าฟาน! แกจะมาแสดงละครเป็นคนใหญ่คนโตอะไรกับฉัน?!”
ใบหน้าของหวางเฉิงไห่เดี๋ยวแดงเดี๋ยวซีด
เขาเหลือบมองฉินฮ่าวพอดีกับที่ฉินฮ่าวกำลังมองเขาอยู่
“หวางเฉิงไห่” ฉินฮ่าวพาดเสื้อคลุมไว้บนแขน “ได้ยินว่างานแต่งของพวกนายก็จะจัดที่โรงแรมพื้นที่คาบสมุทร? บังเอิญจริง งานแต่งของฉันก็จัดที่นั่นเหมือนกัน พรุ่งนี้นี่แหละ เหมาทั้งโรงแรม”