พวกเขามาที่นี่ตามคำสั่งของอวี้เฉิน เป็นตอนนั้นเองที่พวกเขาได้รู้ว่าอวี้เฉินคือราชาซอมบี้ในตำนาน เรื่องนี้เหนือความคาดหมาย แต่พอคิดดูแล้วก็สมเหตุสมผล
ถึงอวี้เฉินจะไม่มาหาพวกเขา พวกเขาก็ต้องมาหาเซี่ยซวี่อยู่ดี แต่ละคนต่างมีวิธีของตัวเองในการแย่งคนรักจากอีกฝ่าย
เมื่อรู้ว่าอวี้เฉินจะไปทำอะไร ทั้งสามคนก็ไม่บอกเซี่ยซวี่ แค่บอกเธอว่าเขามีธุระ
ก่อนหน้านี้มีอวี้เฉินอยู่ พวกเขาจึงร่วมมือกันรับมือคนนอกได้ แต่ตอนนี้อวี้เฉินไม่อยู่แล้ว ความขัดแย้งระหว่างพวกเขาทั้งสามกลับเผยออกมา ต่างคนต่างอยากให้สายตาของเซี่ยซวี่หยุดอยู่ที่ตัวเองเพียงคนเดียว
พอเซี่ยซวี่เท้าคาง พวกเขาก็กลัวว่าเธอกำลังคิดถึงอวี้เฉิน เลยพากันคิดหาสารพัดเรื่องมาทำ
ในลานปลูกดอกไม้เอาไว้ เป็นโจวเยี่ยนชิงที่ซื้อกลับมาจากข้างนอก ช่วงนี้จะหาดอกไม้สดได้ไม่ง่าย แถมยังมีมากมายขนาดนี้
ดอกไม้ในลานดึงดูดความสนใจของเซี่ยซวี่ได้สำเร็จ งามราวเมฆาขาวดุจหิมะ เธอนั่งยอง ๆ อยู่ท่ามกลางดอกไม้ ก้มลงดมกลิ่น กลีบดอกนุ่มราวผ้าไหม มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ หลงเหลืออยู่
ดูแวบเดียวก็รู้ว่าดอกไม้พวกนี้น่าจะเอาไปใช้ประโยชน์ได้ เพราะเธอลองชิมดูแล้ว
โจวเยี่ยนชิงยืนอยู่ข้าง ๆ มองหญิงสาวที่โดดเด่นเสียยิ่งกว่าดอกไม้ในแปลงเด็ดกลีบดอกมาวางที่ปลายจมูก ก่อนจะยัดเข้าปากเคี้ยวตุ้ย ๆ
เขาชะงักไปเล็กน้อย เมื่อนึกได้ว่าดอกไม้เหล่านี้มีที่มาค่อนข้างสะอาด ก็ยิ้มให้กับท่าทางของเธอ
เซี่ยซวี่ลุกขึ้นยืน «เอาไปทำขนมเปี๊ยะดอกไม้สดได้»
ความจริงแล้ว ไม่ว่าเธอจะพูดอะไร โจวเยี่ยนชิงก็ย่อมรับปาก «ได้ ฉันจะไปบอกให้สวี่ซวี่ทำ»