เพิ่งส่งโจวสวินกลับไปได้ไม่นาน ระบบ 035 ที่เพิ่งกลับมาจากเข้าเรียนก็กรีดร้องขึ้นมา «เฮ่อเยี่ยนชิงไปเจอกับนางเอกได้ยังไงกัน?! แย่แล้ว ตอนนี้นางเอกเป็นถึงหญิงงามผู้มีชื่อเสียงในเมืองหลวง เฮ่อเยี่ยนชิงเห็นแล้วจะตกหลุมรักนางหรือเปล่า?! รัศมีนางเอกแข็งแกร่งขนาดนั้นเชียวนะ!»
ถ้าเฮ่อเยี่ยนชิงตกหลุมรักนางจริง ๆ สถานการณ์ของโฮสต์คงแย่แน่ แบบนี้จะตบหน้าคนได้ยังไงล่ะ?!
เซี่ยซวี่ล้มตัวลงบนเตียง กลิ้งไปมาสองรอบโดยไม่แม้แต่จะลืมตา ก่อนจะตอบรับสั้น ๆ ว่า «อ้อ»
ระบบ 035 โมโหจนแทบระเบิด «เลิกนอนได้แล้ว! ทำไมเธอไม่กังวลเลยสักนิด?»
«เขาไม่ใช่คนแบบนั้น» เซี่ยซวี่ไม่ได้ทำอะไรเลย แถมยังเหนื่อยมาทั้งวัน จึงตอบส่ง ๆ
«เธอรู้ได้ยังไง?!»
«...»
«?»
«หน้าตาเขาไม่เหมือนคนดี เข้ากลุ่มตัวเอกไม่ได้หรอก พอใจหรือยัง?»
ระบบ 035 «...?»
-
ภายในหอเครื่องประดับ ใต้เท้าเฮ่อผู้สง่างามราวสายลมสดชื่นและจันทรากระจ่างครุ่นคิดขึ้นมา เขานึกถึงเซี่ยซวี่ที่ชอบปักปิ่นหยกเขียวอยู่เสมอ นอกเหนือจากนั้นก็ไม่เคยแตะต้องเครื่องประดับชิ้นอื่นเลย
คงเป็นเพราะเครื่องประดับที่เขามอบให้ไม่ถูกใจนาง
เขาจึงเลือกเพิ่มอีกหลายชิ้น แล้วกำชับจู๋เหยียนให้จำไว้
ขณะกำลังจะหันหลังกลับ เสียงสตรีเสียงหนึ่งก็เรียกเขาไว้ «พี่ใหญ่เฮ่อ?»
คนที่เรียกเขาเช่นนี้มีไม่มาก และเขาก็จำเจ้าของเสียงไม่ได้ เฮ่อเยี่ยนชิงขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างแนบเนียน ก่อนจะคลายออกในชั่วพริบตา เขาหันไปถามเสียงเรียบ «คุณคือ?»
อันรั่วฉิงชะงักงันไปชั่วขณะ เขาเป็นดอกไม้บนยอดเขาสูงที่ยากจะเด็ดลงมาอย่างที่ชาวเมืองหลวงเล่าลือจริง ๆ
แตกต่างจากเฮ่อสุยจืออย่างสิ้นเชิง
เดือนหน้านางจะแต่งงาน อีกทั้งคุณหนูจากตระกูลขุนนางคนอื่น ๆ ก็เชิญนางไปงานเลี้ยงอยู่บ่อยครั้ง วันนี้จึงมาเลือกซื้อเครื่องประดับศีรษะ ไม่นึกว่าจะได้พบเฮ่อเยี่ยนชิงที่นี่