คนที่ยืนมุงดูอยู่ข้าง ๆ ไม่ได้เห็นฉากหวานชวนจิ้นเลยสักนิด เพราะสีหน้าของหลินเจาเหยี่ยดูไม่เหมือนคนกำลังพูดอะไรดี ๆ ออกมาแม้แต่น้อย
เมื่อฝูงชนแยกย้ายกันไป เย่อู้ก็นึกย้อนถึงความทรงจำในชาติก่อน จู่ ๆ ก็ไม่แน่ใจว่าตัวเองจำผิดไป หรือชาตินี้มีเรื่องเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม
ชาติที่แล้วเธอไว้ใจคนผิด ดันไปชอบเจิ้งจู๋เฟิงไอ้สารเลวนั่น ตอนแรกพวกเขาคบกันตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ต่อมาเจิ้งจู๋เฟิงไปทำงานที่บริษัทฉิน เขาทนงานหนักหนาสาหัสของบริษัทฉินไม่ไหว เอาแต่บ่นกับเธอทุกวัน ใครจะคิดว่าไม่นานหลังจากนั้นบริษัทฉินก็ล้มละลาย เจิ้งจู๋เฟิงจึงย้ายไปทำงานที่บริษัทเผย
ตอนนั้นบริษัทเผยอยู่ในมือของซางซวี่แล้ว เขาถูกโลกแห่งความสำเริงสำราญภายนอกล่อลวง อยากก้าวขึ้นไปให้สูงกว่านี้ จึงคิดแผนชั่วขึ้นมา ไม่รู้ไปได้ยินมาจากไหนว่าซางซวี่ชอบผู้หญิงแบบเธอ ถึงได้ร้องไห้อ้อนวอนให้เธอไปอยู่กับซางซวี่สักสองสามปี แล้วพอครบกำหนดเขาก็จะแต่งงานกับเธอ
เธอยังจำได้ว่าตอนนั้นซางซวี่พูดอย่างไม่ยี่หระว่า เขาชอบคนที่ช่วยเหลือหน้าที่การงานของเขาได้ เห็นได้ชัดว่าเย่อู้ทำแบบนั้นไม่ได้
เจิ้งจู๋เฟิงไม่ได้ดังใจ แถมยังตกงานอีกด้วย หลังกลับมาเขาก็ลงไม้ลงมือกับเย่อู้ บ้างก็ตบตี บ้างก็ด่าทอ คิดว่าทุกอย่างเป็นเพราะเธอทำลายอนาคตของเขา