มือที่กำลังตักอาหารของซางซวี่ชะงัก ดวงตาดำสนิทจับจ้องใบหน้าของเธอ ราวกับมองทะลุเข้าไปถึงก้นบึ้งในใจคนได้ «แม่»
แม้เขาจะไม่รู้ว่าระหว่างพวกเขาเกิดอะไรขึ้นบ้าง แต่เขาเติบโตมากับซางจือ ย่อมเข้าข้างซางจืออย่างไม่มีเงื่อนไข และไม่อยากเอ่ยถึงคนที่ตัวเองไม่ชอบ
«เอาละ เราไม่พูดถึงเขาแล้ว» ซางจือเปลี่ยนเรื่อง คุยเรื่องจิปาถะไปเรื่อย ๆ ระหว่างพูด เธอก็เริ่มครุ่นคิดว่าซางซวี่น่าจะถึงวัยเข้าอนุบาลแล้ว แต่ด้วยสภาพความเป็นอยู่ของพวกเขาในตอนนี้ คงยากจะส่งเขาเข้าโรงเรียนอนุบาลดี ๆ
ถึงอย่างไรซางซวี่ก็ฉลาดมาตั้งแต่เด็ก หลายเรื่องแค่สอนครั้งเดียวก็เข้าใจและต่อยอดได้ เธอไม่อยากให้เขาเสียโอกาส
ส่วนเผยเส้า ช่วงนี้ก็กลุ้มใจไม่น้อยเช่นกัน
คราวนี้ซางจือเดาผิด ตอนนี้เขาไม่ได้คิดจะไปพบคนสนิทหญิงคนไหนเลย
คนที่เคยร่วมงานกับเขาก่อนหน้านี้บางส่วนหันไปทรยศ แม้จะยังไม่ถึงขั้นกระทบกิจการของเขา แต่พอรู้ว่าคนพวกนั้นเปลี่ยนไปเข้าข้างตระกูลฉิน ความรู้สึกไม่ยอมก็ผุดขึ้นมา
พวกเขาสองฝ่ายไม่ฝ่ายใดก็ฝ่ายหนึ่งกดอีกฝ่ายไว้ ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เขาถูกอีกฝ่ายเล่นงานจนตั้งรับแทบไม่ทัน
โดยไม่รู้ตัว ชื่อเสียงของฉินกวนหลานกลับค่อย ๆ ดีขึ้น
อย่าว่าแต่เขาไม่ทันสังเกตเลย แม้แต่ฉินกวนหลานเองก็ยังไม่รู้ ต่อให้รู้เขาก็ไม่สนใจ ชื่อเสียงเป็นสิ่งไร้ประโยชน์ที่สุด วันนี้เป็นอย่าง พรุ่งนี้ก็เปลี่ยนไปแล้ว ฉินกวนหลานอย่างเขาต้องให้คนอื่นมาตัดสินด้วยหรือไง?