อวี๋ลี่ขานรับอย่างใจลอย
【จวงเข่อเหยียนดูยังไงก็เป็นคุณหนูใหญ่ ไม่พูดแล้ว ยังขาดน้องสาวไหม?? ต่อให้ให้ฉันกินดีอยู่ดี ฉันก็ยอม!】
【เสี่ยวลี่จือน่ารักใส่ใจจัง!! ชอบ!! แต่ทำไมถึงไปชอบคนไม่รู้จักโรแมนติกอย่างเฮ่อซีล่ะ?】
“อีกสองคนจะกลับมาเมื่อไหร่ ใครโทรไปเร่งหน่อยไหม?” ฉีหลินที่กำลังเล่นเกมอยู่ทางนั้นหิวแล้ว สีหน้าเริ่มหงุดหงิดอยู่รำไร โครงหน้าของเขาคมเข้ม ต่างหูสีดำทรงไร้รูปทรงประดับอยู่ที่ติ่งหู
หูฟังอยู่ชั้นบน เพราะมีคนอยู่ข้าง ๆ เขาจึงไม่ได้เปิดเสียง ทำให้เล่นได้ไม่ถนัดนัก
【ผู้ชายคนนี้หิวจนคิ้วขมวดแล้ว↑】
【ฉีหลินนอนถึงบ่าย พอลงมาก็เล่นเกมเลย รู้สึกเหมือนจะเป็นคนไม่มีมารยาท】
【เขาแข่งอีสปอร์ตแล้ว…เป็นไปได้ไหมว่าเขาไม่มีมารยาทอยู่แล้ว?】
【แอนตี้แฟน แม่ผู้เข้มงวดที่สุดของฉีหลิน!】
“โทรแล้ว” เฮ่อซีเอ่ยอย่างไม่รีบร้อน “อวี๋ฉีเยว่บอกว่าใกล้ถึงแล้ว”
จวงเข่อเหยียนจับคำสำคัญได้ ในใจรู้สึกไม่ค่อยสบายใจนัก “พวกเขาเหรอ?”
จะว่าไป หลังจากได้เจอแขกรับเชิญชายหลายคนเมื่อวาน อวี๋ฉีเยว่เป็นคนที่เธอถูกใจที่สุด หากไม่มีอะไรผิดพลาด เธอก็น่าจะอยากลองพัฒนาความสัมพันธ์กับเขาดู
แต่ตอนนี้กลับได้ยินว่าเขามาพร้อมกับแขกรับเชิญหญิงอีกคน ทำให้เธอลังเลว่าจะเปลี่ยนใจเลือกคนอื่นดีไหม
คนอื่น ๆ ก็รู้สึกประหลาดใจเช่นกัน
“พวกเขาเจอกันได้ยังไง หรือว่านี่จะเป็นพรหมลิขิต?” อวี๋ลี่คลี่ยิ้มหวาน ช่วยปลุกบรรยากาศคลุมเครือของรายการจับคู่รักขึ้นมา
เฮ่อซีทำลายบรรยากาศชวนใจเต้นลงจนหมดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เดี๋ยวนี้การเดินทางสะดวกขนาดนี้ เจอกันระหว่างทางก็เป็นเรื่องปกติ อย่าคิดไร้เดียงสาขนาดนั้น”