เมื่อโตเป็นผู้ใหญ่ เซี่ยซวี่ยิ่งงดงามสะคราญ เพื่อนวัยเดียวกันค่อย ๆ ไม่ได้วนเวียนอยู่รอบตัวเธอบ่อยเหมือนแต่ก่อน หากเปลี่ยนมาเฝ้าติดตามเธอด้วยท่าทีลึกซึ้งและแยบยลยิ่งขึ้น ทุกคนซ่อนความรู้สึกไว้ได้เป็นอย่างดี ไม่มีใครทำลายสมดุลนี้ลง
ฉินกวนหลานมักกลัดกลุ้มทุกครั้งที่เห็นใบหน้าของเซี่ยซวี่ เพราะเขาพบว่าเธอคล้ายเซี่ยอวิ๋นมากกว่า แม้ความทรงจำเกี่ยวกับหน้าตาของเซี่ยอวิ๋นจะเลือนหายไปนานแล้ว คิดไปคิดมา เขาหน้าตาน่าเกลียดมากหรืออย่างไร ทำไมเธอถึงไม่ถ่ายทอดหน้าตามาจากเขาบ้าง
เธอเรียนมหาวิทยาลัยในเมือง เพื่อให้ได้เรียนที่เดียวกับเซี่ยซวี่ หลินเจาเหยี่ยจึงเลือกเรียนสายกีฬาในช่วงมัธยมปลาย ก่อนสอบเข้าด้วยความสามารถด้านศิลปะ ไม่ว่าเธอจะเลื่อนชั้นหรือย้ายไปที่ไหน ซางซวี่ก็มักอยู่ที่นั่นเสมอ เผยเส้าสมัครเรียนหลายวิชาให้เขา ตารางในแต่ละวันแน่นจนแทบต้องแบ่งเวลาออกเป็นแปดส่วน แต่เขาก็ยังเจียดเวลาส่วนหนึ่งมาช่วยเซี่ยซวี่คัดลอกโน้ต
นับจากวันรายงานตัว เธอก็ไม่เคยไปมหาวิทยาลัยอีกเลย เหตุผลหนึ่งคือไม่จำเป็น อีกเหตุผลคือเซี่ยซวี่ไม่อยากไป
ซางซวี่เป็นคนเอาโน้ตมาส่งให้เธอเป็นครั้งคราว
ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าคมคายสมบูรณ์แบบ ไฝแดงบนสันจมูกยิ่งโดดเด่นสะดุดตาบนผิวขาวผ่อง ให้ความรู้สึกเจิดจ้าจนแทบแสบตา ทั่วร่างแผ่กลิ่นอายของคนฉลาดหลักแหลม ขณะนี้เขากำลังยิ้มให้พวกเธออย่างสุภาพ
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ชื่อเสียงอัจฉริยะของเขายังคงโด่งดังขึ้นเช่นเดียวกับในเนื้อเรื่อง
คนตระกูลฉินเห็นจนชินตาแล้ว ไม่ว่าเขาจะหาข้ออ้างหรือเหตุผลแบบไหน ฉินกวนหลานก็เลือกทำเป็นมองไม่เห็น พวกเขาจึงเปิดทางให้เขา