"ฮ่า ๆ ๆ ……"
ฟานหงฮวาได้ยินเย่เซิ่งพูดจาล้อเล่นแบบไม่จริงจัง ก็หัวเราะคิกคักไม่หยุด
แค่ได้ยินเสียงที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ของผู้หญิงแบบนี้ ก็พอจะนึกภาพทิวทัศน์อันน่าตื่นตาตื่นใจออกได้
"ได้สิ ที่นี่ฉันมีเพียบ งั้นพวกเราเจอกันที่ 'คลับหงฮวา' นะ ไปแล้วไม่กลับไม่รู้ด้วยนะ"
พอได้ยินแบบนี้
หลิวชิงเยว่ก็ขยับเข้ามาใกล้ สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล:
"ฟานหงฮวาเหรอ? ไม่ได้! ฉันไม่มีทางให้เธอไปเด็ดขาด"
ท่าทีของหลิวชิงเยว่แข็งกร้าวสุดขีด
ถึงกับยื่นมือขาว ๆ มาดึงชายเสื้อของเย่เซิ่งไว้
เย่เซิ่งมองท่าทางตื่นตกใจสุดขีดของหลิวชิงเยว่ แล้วอดไม่ได้ที่จะยิ้มเย้า:
"เป็นอะไร? กลัวว่าฉันจะโดนเธอกินเข้าไป หรือกลัวว่าฉันจะกินเธอเข้าไปกันแน่?"
เย่เซิ่งสงสัยว่าหลิวชิงเยว่อาจจะหึงเล็ก ๆ
แต่หลิวชิงเยว่กลับหน้านิ่งสีหน้าเด็ดเดี่ยว:
"ผู้หญิงคนนั้นเป็นถึงประธานของคลับหงฮวา แทบจะควบคุมอำนาจใต้ดินของเมืองอู่ไว้แปดสิบเปอร์เซ็นต์ ไม่เพียงแต่หน้าตาสวยงาม ยังโหดร้ายและเลวทราม เบื้องหลังลึกซึ้งสุดหยั่งถึง เธอเป็นดอกไม้แดงมีพิษจริง ๆ นะ"
"ลูกน้องนักเลงใต้เธอมีนับไม่ถ้วน ต่อให้หลิวเจิ้นกั๋วยังต้องก้มหัวให้เธอเลย"
"ตอนนี้ ผู้หญิงคนนี้กลับมาหาเธอเอง แน่นอนว่าต้องเล็งเธอไว้แล้ว ไปแล้วเกรงว่าจะกลับมาไม่ได้"
เย่เซิ่งเพิ่งจัดการหลิวเจิ้นกั๋วซึ่งมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเธอไปหยก ๆ ฟานหงฮวาก็ติดต่อมาทันที ใครโง่ก็รู้ว่านางมาไม่ดี