“วางแผนกันเป็นทอด ๆ ได้ดีจริงนะ หลิวเจิ้นกั๋ว แกนี่มันโหดเหี้ยมจริง ๆ”
“คราวนี้มันตั้งใจจะกำจัดฉันให้สิ้นซาก ไม่เปิดโอกาสให้ฉันเลยสักนิด”
ด้วยความเดือดดาล
หลิวชิงเยว่ปาโน้ตบุ๊กออกไปจนแตกกระจาย
เธอหอบหายใจแรง หน้าอกอวบอิ่มกระเพื่อมขึ้นลง
หลิวชิงเยว่ชี้ไปทางห้องผู้ป่วยวิกฤต แล้วตวาดด้วยความโกรธ:
“ตอนนี้พ่อฉันฟื้นแล้วแท้ ๆ มันยังกล้าใส่ร้ายฉันอย่างหน้าด้าน ๆ อีกหรือ?”
“มันกล้าพูดเรื่องพวกนี้ต่อหน้าพ่อฉันไหมล่ะ?”
โจวหว่านสะดุ้งกับความเกรี้ยวกราดของหลิวชิงเยว่
เธอได้แต่รายงานอย่างจนใจ:
“ท่านประธานหลิว หลิวเจิ้นกั๋วสั่งห้ามไม่ให้ใครเข้าพบท่านประธานคนเก่าโดยเด็ดขาด แถมยังบอกว่าท่านประธานคนเก่าป่วยหนักจนสติเลอะเลือน ไม่สามารถตัดสินใจเรื่องใดได้”
“ทุกเรื่องภายในกลุ่มบริษัทจะให้ที่ประชุมผู้ถือหุ้นลงมติตามเสียงส่วนใหญ่ค่ะ”
หลิวชิงเยว่โกรธจนหัวเราะออกมา ดวงตาคู่งามแดงก่ำ แต่ที่มุมปากกลับมีรอยยิ้มเย็นเยียบ:
“ดี ดีมาก...”
“นี่น่ะหรือพี่ชายแท้ ๆ ของพ่อฉัน ลุงแท้ ๆ ของฉัน”
หลิวชิงเยว่เรียนเก่งมาตั้งแต่เด็ก ทั้งยังมีความสามารถโดดเด่น คอยช่วยหลิวเจิ้งเฟิงดูแลกลุ่มบริษัทและซึมซับประสบการณ์จากเขา
เธอช่วยหลิวเจิ้งเฟิงสร้างกลุ่มบริษัทหลิวขึ้นมาด้วยมือตัวเอง จนกลายเป็นบริษัทชั้นนำอันดับหนึ่งของเมืองอู่ที่มีมูลค่าตลาดสี่หมื่นล้าน
เพื่อให้มาถึงจุดนี้ เธอต้องลำบากและอดทนมามากแค่ไหน?
ถึงขั้นพักอาศัยอยู่ในบริษัทนานหลายปี
ใครจะคิด
ว่าลุงของเธอจะพยายามหาทางวางยาฆ่าญาติเพียงคนเดียวของเธออย่างลับ ๆ
ขณะเดียวกันก็ใช้วิธีสกปรกต่ำช้าทุกอย่างเพื่อกำจัดเธอให้สิ้นซาก ทำให้เธอเสื่อมเสียชื่อเสียง