ขณะที่เย่เซิ่งกำลังขับรถ เขาก็กินแฮมเบอร์เกอร์ไปด้วย ใช้มือข้างเดียวบังคับเจ้าสัตว์ร้ายเครื่องยนต์ V12 ได้อย่างสบาย ๆ
เขาซิกแซ็กไปมาท่ามกลางการจราจรที่หนาแน่น
ทุกครั้งที่เจอไฟแดงตรงหน้า เย่เซิ่งก็เหยียบคันเร่งพรวดเดียว
ฝ่าไปตรง ๆ!
เมื่อเย่เซิ่งฝ่าไฟแดงดวงที่เจ็ดไปได้
ตำรวจก็ขี่มอเตอร์ไซค์เปิดไซเรนไฟวับวาบ ไล่ตามมาอย่างบ้าคลั่ง
ฉากนี้กลายเป็นภาพยนตร์เรื่องเร็วแรงทะลุนรกฉบับคนแสดงในเมืองอู่
เย่เซิ่งแค่เหลือบมองกระจกมองหลัง แล้วเหยียบคันเร่งอย่างเด็ดขาด
ความเร็วของคนทองตัวเล็กพุ่งทะยานขึ้นไปอีก
ชั่วพริบตา คนทองตัวเล็กก็หายลับไปจากสายตาของตำรวจอย่างสิ้นเชิง
หลิวชิงเยว่ตะลึงงันไปทั้งตัว ร้องเสียงแหลมว่า
“คุณทำอะไรน่ะ? ฝ่าไฟแดงมาตลอดทาง ตำรวจก็ไล่ตามคุณอยู่ด้วย”
“แล้วก็... คุณมีใบขับขี่หรือเปล่า?”
“ไม่มีน่ะสิ”
เย่เซิ่งตอบอย่างสบายใจ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
หลิวชิงเยว่หน้ามืดแทบเป็นลม เสียใจสุดขีด
รู้อย่างนี้ให้คนขับรถอย่างลุงโจวออกมาขับให้ก็ดีแล้ว
ขับช้าหน่อยก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ดีกว่าเอาชีวิตไปเสี่ยง
ตามปกติแล้ว
จากกลุ่มบริษัทหลิวไปโรงพยาบาลเอกชนฉืออ้ายต้องใช้เวลาสามสิบนาที
แต่เย่เซิ่งใช้เวลาไม่ถึงห้านาทีก็มาถึงที่หมาย
เอี๊ยด...
คนทองตัวเล็กเบรกจนล้อครูดเป็นทางยาวสุดหวาดเสียวตรงหน้าประตูโรงพยาบาล พร้อมเสียงแหลมเสียดหู ก่อนจะจอดลงตรงทางเข้า
รถยังไม่ทันหยุดสนิท
หลิวชิงเยว่ก็พุ่งออกจากรถทันที
เธอเอามือทั้งสองข้างยันกำแพง อ้วกไม่หยุดจนภาพลักษณ์ประธานบริษัทหายเกลี้ยง กระทั่งน้ำดีแทบจะออกมาหมด