เมืองจิง เขตกำจัดขยะ
โต้วเสี่ยวโต้วคาบขวดนม สวมผ้าอ้อมป่อง ๆ หน้าเย็นชาราวกับมารร้ายมาจุติ ราวกับกำลังครุ่นคิดว่าจะทำลายโลกนี้ดีหรือไม่
มีเพียงระบบที่ได้แต่ปลอบอย่างจนปัญญา "หนูน้อย หนูกำลังขี้อยู่รึเปล่าจ๊ะ"
โต้วเสี่ยวโต้ว...
นางเกลียดระบบนี้จัง ไม่มีคำไหนที่นางชอบฟังเลยสักคำ
ระบบดัดเสียงหวานปลอบนาง "หนูน้อยจ๋า อีกเดี๋ยวรถตระกูลโต้วจะมาจอดที่นี่ หนูหาโอกาสคลานขึ้นไปนะ"
โต้วเสี่ยวโต้ววัยหนึ่งขวบครึ่งไม่เข้าใจ ทำไมต้องคลานขึ้นรถตระกูลโต้ว
ระบบอธิบายอย่างอดทน "เดิมทีหนูคือลูกสาวแท้ ๆ ของท่านเจ้าบ้านจอมระห่ำตระกูลโต้ว แต่เพราะศัตรูของพ่อหนูเยอะเกินไป ตอนหนูเพิ่งหนึ่งขวบครึ่ง ศัตรูก็เก็บหนูไปเสียแล้ว"
ทว่ายัยเด็กแสบคนนี้มีความแค้นฝังลึกเกินไป หลังจากตายก็พาลทำนรกปั่นป่วนวุ่นวาย พญายมจึงส่งมันมาช่วยจอมมารร้ายน้อยนางนี้ ให้มีชีวิตรอดถึงวัยผู้ใหญ่ก็ถือว่าภารกิจสำเร็จ
"ดังนั้นตอนนี้หนูต้องไปหาพ่อจอมระห่ำนั่นที่ตระกูลโต้ว ให้เขาคุ้มครองความปลอดภัยให้หนู"
โต้วเสี่ยวโต้วฟังไม่เข้าใจ
ใบหน้ากลมน้อยยังออกแรงต่อไป ดูเหมือนนางจะท้องผูกนิดหน่อย
ระบบ...
"หนูน้อยจ๊ะ หนูไม่อยากได้นมผงกับผ้าอ้อมที่แพงที่สุดในโลกเลยรึไง ลองนึกถึงรสชาติของนมผงที่แพงที่สุดสิ กินแล้วต้องไม่ท้องผูกแน่เลยเนอะ"
โต้วเสี่ยวโต้วได้ยินคำว่านมผงแพงที่สุด แววตาเป็นประกาย "เอา!"
จะไปหาพ่อ (นมผง!)
ระบบแทบร้องไห้ด้วยความยินดี "ดี ๆ ๆ รถตระกูลโต้วมาถึงแล้ว รีบคลานขึ้นไปเร็ว"
ระบบช่วยเปิดประตูรถให้ โต้วเสี่ยวโต้วคาบจุกนม ถีบขาสั้น ๆ พยายามคลานขึ้นเบาะหลัง
คลานตุ้บ ๆ อยู่สองที นางก็เหนื่อย ทิ้งหัวลงนอนหลับทันที
ระบบ...
นี่เจ้านี่ล้มตรงไหนก็นอนตรงนั้นจริง ๆ
จอมมารร้ายน้อยจอมซื่อบื้อแบบนี้ ระบบยังกลัวว่าท่านเจ้าบ้านตระกูลโต้วจะไม่อยากยอมรับนางเลย
เพราะยังไงท่านเจ้าบ้านตระกูลโต้วก็ขึ้นชื่อเรื่องไร้ญาติขาดมิตรเสียขนาดนั้น
มีแม้กระทั่งข่าวลือว่าเขาส่งพ่อแม่ญาติพี่น้องเข้าโรงพยาบาลจิตเวชหมด ช่างไร้มนุษยธรรมสิ้นดี
ไม่รู้ว่าเจ้ายาจอมมารน้อยนี่จะสะกิดใจเขาได้หรือเปล่านะ
หลี่ผู้ช่วยพิเศษทำงานเสร็จกลับมา เปิดประตูเบาะหลังก่อน "ท่านโต้วครับ ตรงนี้กลิ่นขยะแรง ท่านเข้าไปพักในรถก่อนเถอะ"
จากนั้นก็มีน้ำเสียงเย็นชาดังขึ้น ตามด้วยเรียวขายาวก้าวเข้าเบาะหลัง แล้วเหยียบลงไปบนอะไรนุ่ม ๆ ก้อนหนึ่ง
ระบบตกใจแทบกรี๊ด
นึกว่าเจ้าตัวเล็กถูกเหยียบตายเสียแล้ว
กำลังจะปลุกโต้วเสี่ยวโต้วตื่นขึ้นมา
โต้วเนี่ยเฉินเท้าหยุดชะงัก คิดว่าเป็นแผนชั่วของศัตรูตัวแสบคนไหนอีก
เขาก้มลงมอง กลายเป็นผ้าอ้อมตุง ๆ ก้อนหนึ่งงั้นหรือ??
แถมมีอะไรบางอย่างถูกเขาเหยียบจนทะลักออกมาราวกับมีอะไรปริแตก
ระบบ...
โต้วเนี่ยเฉิน...
โต้วเนี่ยเฉินขมวดคิ้วแน่น "หลี่ผู้ช่วยพิเศษ!"
หลี่ผู้ช่วยพิเศษรีบวิ่งมา "ว่าไงครับท่านโต้ว"
มีอะไรผิดปกติที่เบาะหลังรึครับ
โต้วเนี่ยเฉินสายตาเย็นชา "ดูเอาเอง"
หลี่ผู้ช่วยพิเศษนึกว่าศัตรูคนไหนแอบวางงูพิษหรืออะไรไว้ รีบเปิดไฟฉายส่องดู
แต่เพราะของซ่อนอยู่ลึกเข้าไปข้างใน เขาต้องล้วงมือเข้าไปดึง
แล้วก็คว้าถูกอะไรนุ่ม ๆ ร้อน ๆ ก้อนหนึ่ง ดึงออกมา
ก็พบว่ามันคือทารกน้อยที่คาบจุกนม หลับพลางไม่พอใจอยู่เต็มหน้างั้นหรือ??
หลี่ผู้ช่วยพิเศษงงไปเลย
"ท่านโต้วครับ นี่..."
ทารกหญิงมาจากไหนกันนี่
ดูจากหน้าตาบึ้งตึงนั่นสิ คล้ายกับท่านโต้วอย่างบอกไม่ถูกเลย
ล้วนมีท่าทางไม่พอใจเหมือนโลกนี้ติดเงินพวกเขาอยู่ห้าล้าน
หลี่ผู้ช่วยพิเศษสงสัย "นี่คงไม่ใช่ลูกสาวนอกสมรสที่ท่านทิ้งไว้ข้างนอกหรอกนะครับ"
โต้วเนี่ยเฉินปรายตามองเย็นเฉียบ "อยากได้โบนัสสิ้นปีไหม"
หลี่ผู้ช่วยพิเศษรีบปิดปากแน่น แต่ก็ยังอดสงสัยไม่ได้ "จะเอาไปส่งสถานีตำรวจไหมครับ"
เพราะยังไงศัตรูของโต้วเนี่ยเฉินก็มากมายเกินไปแล้ว อาจมีบางคนคิดใช้เด็กมาทำร้ายเขาก็ได้
โต้วเนี่ยเฉินแสยะยิ้มที่มุมปากอย่างเย็นชา
"ในเมื่อยัดเยียดกลเม็ดมาให้ ข้ารับไว้ก็แล้วกัน"
เอากลับไป
เขาจะลองดูนัก ว่าใครหาที่ตายอยากใช้ไอ้เด็กขี้นี่มาแก้แค้นเขาอีก
ว่าแล้วเขาก็ยื่นเรียวขายาวออกไป เขี่ยโต้วเสี่ยวโต้วเข้าไปข้างใน
ผ้าอ้อมที่สกปรกอยู่แล้วก็ยิ่งสกปรกหนักกว่าเดิม
โต้วเสี่ยวโต้วเดิมทีก็นอนไม่ค่อยหลับ ถูกเขี่ยแบบนี้ ยิ่งไม่พอใจหนักกว่าเก่า อ้าปากแหกปากร้องขึ้นมา "ว้าาา!!"
นางมีเส้นเสียงที่ดังลั่นแต่กำเนิด ปริมาตรปอดก็สูงมาก ร้องไห้ออกมาไม่ต่างอะไรกับจอมมารกลับชาติมาเกิด
เสียงดังจนคนปวดหัว
ระบบรีบเปิดโหมดเงียบ กลัวโดนหนวกตาย
โต้วเนี่ยเฉินกับหลี่ผู้ช่วยพิเศษกลับไม่มีฟังก์ชันนี้
หลี่ผู้ช่วยพิเศษรีบเอามือปิดหู บ่นว่าฝั่งศัตรูร้ายกาจนัก
โต้วเนี่ยเฉินยิ่งขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม แววตาพลันดุดัน รวดเร็ว ราวกับกำลังจะเกิดอาการคลั่งขึ้นมาฆ่าคน
ระบบสะดุ้งตกใจ รีบปลอบโต้วเสี่ยวโต้ว "โต้วเป่า พ่อของหนูเห็นตัวหนูแล้ว รีบขอนมผงจากเขาสิ นมผงแพง ๆ ชงออกมาต้องหอมอร่อยมากแน่"
จังหวะที่โต้วเนี่ยเฉินกำลังจะลงมือตีเด็ก โต้วเสี่ยวโต้วก็หยุดร้องไห้กะทันหัน
ดวงตาสองคู่สบประสานกันดังนั้น
โต้วเสี่ยวโต้วมีรูปหน้าปราณีตมาก เป็นใบหน้าทารกน้อยที่น่ารัก
แต่นางเป็นคนหน้าบึ้งตั้งแต่เกิด ดูแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นเด็กที่หาเรื่องด้วยไม่ดี
นางคาบจุกนม จ้องมองโต้วเนี่ยเฉินด้วยความสงสัย
เห็นว่าเขาหน้าตาคล้ายตัวเองสักหน่อย ก็รู้สึกพอใจมาก
นิ้วอวบน้อยชี้มาที่เขา เอาแต่ใจอย่างยิ่ง "นม!"
หมายความว่าให้ชงนมให้นาง
ระบบ...
สมเป็นจอมมารกลับชาติมาเกิด ไม่เกรงใจเลยสักนิด
โต้วเนี่ยเฉินถึงกับโกรธจนหัวเราะ
จับคอเสื้อของนาง หิ้วขึ้นไปกลางอากาศ "ส่งเสียงอีก จะทุ่มให้ตาย"
ระบบอีกครั้ง...
ไม่นะ
นี่พวกเจ้าพ่อลูกช่างเป็นคู่พ่อลูกจอมวายร้ายอะไรเช่นนี้
เอาแต่จะเอาชีวิตกันไม่เลิก อย่าโหดร้ายป่าเถื่อนถึงเพียงนี้เลย
แต่หลี่ผู้ช่วยพิเศษรู้ดีว่าสิ่งที่โต้วเนี่ยเฉินพูดนั้นจริงจัง คนผู้นี้ไร้ซึ่งจิตใจเมตตาโดยสิ้นเชิง หากปล่อยให้เขาหมดความอดทน เขาทำได้ทุกอย่างจริง ๆ
จึงรีบอุ้มโต้วเสี่ยวโต้วมาไว้ในอ้อมแขน เป็นเสมือนคนกลางไกล่เกลี่ย "ท่านโต้วครับ เด็กคนนี้มาได้น่าสงสัยนัก อย่าเพิ่งฆ่าเลย นำกลับไปตรวจสอบก่อนเถอะครับ"
อารมณ์ฉุนเฉียวของโต้วเนี่ยเฉินจึงสงบลง เขามองโต้วเสี่ยวโต้วอย่างไม่พอใจ
"ร้องอีก จะตีให้ตาย"
โต้วเสี่ยวโต้วไม่ยอมอ่อนข้อให้ คว้าผ้าอ้อมที่ใกล้ปริแตก ดึงสุดแรง "ป๊าบ!" ดังหนึ่ง ฟาดเข้าใส่หน้าโต้วเนี่ยเฉิน
ระบบ...
หลี่ผู้ช่วยพิเศษ...
ตายแน่ ๆ ตายแน่ ๆ
จอมมารน้อยฟาดจอมมารแล้ว
ระบบยังกลัวว่าเจ้าจอมมารน้อยนี่เพิ่งกลับชาติมาเกิดได้ไม่นานก็จะต้องตายอีก รีบพูดอธิบายกับนาง "หนูน้อยจ๊ะ ถ้าหนูอยากกินดีอยู่ดี ก็ต้องดีต่อพ่อของหนูนะ ไม่งั้นพ่อจะไม่ให้หนูใช้ผ้าอ้อมกับนมผงที่แพงที่สุดหรอก"
พอเอ่ยถึงผ้าอ้อมกับนมผง โต้วเสี่ยวโต้วก็ใจเย็นลงทันที
ทำตากลมโตใสซื่อมองโต้วเนี่ยเฉินที่ถูกยัดเยียดหน้าไปด้วยของสกปรก
ร้องเรียกด้วยน้ำเสียงแบเบาะ "ป๊าปาา~"
ฟ้าจะกว้างดินจะใหญ่ ก็ใหญ่สู้ผ้าอ้อมกับนมผงไม่ได้หรอก
โต้วเนี่ยเฉินนึกไม่ถึงว่าเจ้าเด็กแสบนี่เมื่อครู่ยังดูท่าจะสู้กับเขาอยู่เลย ตอนนี้กลับมาทำตัวน่ารักกับเขาเสียได้
ความเร็วในการเปลี่ยนหน้านั่น เร็วกว่าสุนัขบ้านเขาอีก
เขาถึงกับโกรธจนหัวเราะ
มุมปากกระตุกเป็นรอยยิ้มเหยียด "ชอบขว้างผ้าอ้อมนักใช่มั้ย"
เดี๋ยวข้าจะจัดการให้เจ้าได้ขว้างให้พอ
โต้วเสี่ยวโต้วฟังเข้าใจเพียงคำว่าผ้าอ้อม คิดว่าพ่อกำลังจะซื้อผ้าอ้อมที่แพงที่สุดให้ตน จึงเผยอรอยยิ้มดีใจเผยอแปดซี่ออกมาทันที
ระบบเหงื่อตกไปหมด ดีนะที่จอมมารน้อยไม่ตาย
แต่ดูนิสัยที่ผูกใจเจ็บและจองเวรของโต้วเนี่ยเฉินแล้ว จอมมารดวงซวยนี่คงจะลำบากไม่แพ้กัน