เมื่อคุณครูต้าลินฟื้นขึ้นมา ตนเองก็อยู่ที่โรงพยาบาลแล้ว
สิ่งแรกที่เธอทำหลังฟื้นคือการแจ้งความ
อย่างไรก็ตาม ข้อเท็จจริงที่เธอถูกทำให้สลบไปนั้นเป็นความจริง ตระกูลโต้วต้องการปิดเรื่อง เพื่อให้เธอยอมความ พวกเขาต้องชดใช้ให้เธอสองล้าน
แต่พอเธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ก็เห็นตำรวจสองนายยืนอยู่ตรงหน้า
“คุณต้าลิน มีคนแจ้งความว่าคุณทำร้ายเด็กทารก ถึงขั้นใช้คำพูดดูถูกเหยียดหยามเด็ก กรุณามากับเรา”
คุณครูต้าลินถึงกับงง
“ฉันไม่ได้ทำ ฉันถูกใส่ร้าย”
เธอรีบชูแขนที่ถูกกัดเนื้อหลุดไปชิ้นหนึ่งขึ้นให้ดู “ดูสิ เด็กปีศาจนั่นกัดฉันก่อน ฉันแค่เจ็บเลยสะบัดออกไป ไม่ได้ตีเธอ”
ตำรวจยังคงกังขา “เด็กอายุแค่หนึ่งขวบครึ่ง ทำไมจู่ๆ ถึงมากัดคุณล่ะ?”
ถ้าไม่ถูกยั่วยุโดยตั้งใจ เด็กเล็กๆ ปกติแล้วจะไม่แสดงความโหดร้ายขนาดนั้น
คุณครูต้าลินเถียง “เพราะคนในตระกูลโต้วมีโรคทางจิต เธอก็ต้องได้รับพันธุกรรมโรคจิตจากตระกูลโต้วมาแน่นอน”
เรื่องที่ตระกูลโต้วมีโรคทางจิตนั้นแพร่สะพัดไปทั่วอินเทอร์เน็ตแล้ว เชื่อว่าตำรวจคงเคยได้ยิน
ตำรวจเคยได้ยินมาบ้าง แต่เรื่องนี้ยังไม่ได้รับการยืนยัน
เรื่องที่ไม่มีหลักฐาน ย่อมถือเป็นจริงไม่ได้
“เรามีวิดีโอและเสียงบันทึกที่คุณใช้คำพูดดูหมิ่นเด็ก หลังจากการตรวจสอบ เสียงและวิดีโอเป็นของจริง คุณจะแก้ตัวยังไง?”
ต้าลินพูดไม่ออก “ฉันก็แค่ปากพูดไปเท่านั้น ยังไม่ได้ทำอะไรเธอจริงๆ แล้วเด็กนั่นกลับกัดฉันอย่างไม่ยั้ง”
ตำรวจไม่เชื่อเลย “แต่จากกล้องวงจรปิด ปรากฏว่าคุณเป็นฝ่ายยั่วยุเด็กก่อน เธอถึงได้ตอบโต้”