โต้วเนี่ยเฉินได้ยินเสียงหูปู้สวี่ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย "ปู่แกยอมให้แกกลับมาแล้วเหรอ?"
หูปู้สวี่คนนี้เป็นลูกนอกกฎหมายของลูกนอกกฎหมายของคุณปู่ตระกูลหู
ตั้งแต่เกิดมา แม่ที่เป็นเมียน้อยก็โยนเขาทิ้งไว้ที่ตระกูลหูแล้วหนีไป
ทำให้เมียหลวงกับสามีทะเลาะกันยกใหญ่
สุดท้ายชีวิตในตระกูลหูของเขาก็ไม่ดีนัก
นอกจากค่าเทอม ตระกูลหูไม่ให้เงินเขาแม้แต่สตางค์เดียว
ตั้งแต่เด็กจนโต เขาต้องหาเงินใช้เอง
พอโตขึ้นก็ถูกคุณปู่หูส่งไปต่างประเทศ ปล่อยให้เอาตัวรอดตามลำพัง แม้แต่ค่าเทอมก็ไม่ให้
เท่ากับตัดหนทางทั้งหมดของเขา
เพื่อไม่ให้เขากลับมาบ้านแล้วมาแย่งทรัพย์สมบัติกับลูกหลานสายเมียหลวง
หูปู้สวี่ก็รู้จักเอาตัวรอด ตอนที่ปีกยังไม่แข็งก็ไม่กล้าขัดขืน หาเสาหลักเลี้ยงชีพไว้ก่อน
เสาหลักนั้นก็คือโต้วเนี่ยเฉิน
โต้วเนี่ยเฉินนึกถึงสมัยเรียน ไอ้หมอนี่ชอบมาวิ่งรับใช้นัก วันหนึ่งเช็ดโต๊ะให้ วันหนึ่งช่วยโต้วเนี่ยเฉินตีคน
ทำให้โต้วเนี่ยเฉินจำใจต้องเลี้ยงข้าวมันมื้อหนึ่ง
นานวันเข้า โต้วเนี่ยเฉินก็เผื่อข้าวให้มันด้วย
ไปทำงานพิเศษก็พาไปด้วยกัน
ถึงอย่างไรโต้วเนี่ยเฉินเองก็ไม่ค่อยได้รับความรักที่บ้าน ดีที่ตอนคุณปู่โต้วยังมีชีวิตอยู่นั้นรักเขา เก็บเงินไว้ในกองทรัสต์ให้เยอะแยะ ทุกเดือนได้ค่าครองชีพออกมาเป็นก้อน
แต่เขาก็ยังยืนกรานที่จะทำงานพิเศษ กลัวว่าวันหนึ่งคุณปู่ตายแล้วเขาจะถูกไล่ออกจากบ้าน ดังนั้นการทำงานพิเศษเพื่อเรียนรู้ทักษะจึงจำเป็น