ฉีหยิงหยิงโมโหจะไล่ตามไป แต่ก็ถูกตำรวจสกัดไว้
“คุณผู้หญิง คดีทำร้ายร่างกายโดยเจตนาของคุณยังไม่ยุติ ขอให้กลับไปนั่งที่เดิม”
ฉีหยิงหยิงโกรธจัด “ฉันต่างหากที่เป็นผู้เสียหาย!”
ในตอนนั้น พยาบาลที่หน้าถูกเธอข่วนจนเลือดออกก็เดินมากับผู้อำนวยการโรงพยาบาลแล้ว
ฉีหยิงหยิงเห็นพยาบาลสาวก็ถึงนึกขึ้นได้ ดูเหมือนเธอจะทะเลาะกับพยาบาลสาวคนนี้
แต่ตอนนั้นเธอควบคุมอารมณ์ไม่ได้ ไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย
แล้วพยาบาลสาวคนนี้ก็ตีเธอเหมือนกันไม่ใช่หรือ?
ตำรวจก็ไม่ใช่จะหลอกง่ายๆ ถามพยาบาลถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
พยาบาลสาวเล่าเรื่องทั้งหมดตามความจริง พร้อมกับเอากล้องวงจรปิดในห้องคนไข้มาให้ดู
จริงๆ แล้วเป็นฉีหยิงหยิงที่จงใจลงมือข่วนหน้าของเธอ จนเลือดออก
ถ้าไม่ได้รับการรักษาทันที หน้าก็คงเสียโฉมแน่นอน
ฉีหยิงหยิงทำหน้าไม่แยแส “เธอก็ตีฉัน ยังข่วนหน้าฉันอีก หน้าก็ยังมีรอยอยู่เลย”
อีกฝ่ายไม่ได้ข่วนหน้าฉีหยิงหยิงแตกเพียงเพราะว่าเธอตัดเล็บแล้ว ไม่งั้นหน้าฉีหยิงหยิงก็คงแตกเหมือนกัน
พยาบาลสาวพูดด้วยความโกรธ “เธอข่วนหน้าฉันจนเลือดออกเป็นเรื่องจริง ทำร้ายร่างกายโดยเจตนาก็เป็นเรื่องจริง ฉันจะให้เธอติดคุก!”
ฉีหยิงหยิงตะลึงไปครู่หนึ่ง นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นคนทำงานระดับล่างพูดจาแข็งกร้าวขนาดนี้
เธอพูดอย่างดูถูก “เธอก็แค่อยากได้เงินไม่ใช่หรือไง ฉันชดใช้ให้ก็ได้ สิบหมื่น พอไหม?”
ไม่พอ ก็หนึ่งล้าน
ไม่เชื่อว่าพยาบาลสาวคนหนึ่งจะไม่ถูกดึงดูดด้วยเงินสดหนึ่งล้าน
แต่ใครจะรู้ พยาบาลสาวกลับไม่สนใจแม้แต่น้อย กลับยิ่งหนักแน่น “คุณตำรวจ ผมจะแจ้งความเธอ ฉันจะให้เธอติดคุก!”
