คุณยายหลัวชี้หน้าด่าหลัวหย่งหนีว่า "ตอนนั้นฉันบอกเธอแล้วว่าการเลี้ยงลูกต้องตบหน้าหนึ่งทีแล้วยื่นลูกกวาดให้หนึ่งเม็ด ต้องทำให้ลูกรักและเชื่อฟังเธอ"
"แต่เธอกลับทำตัวเป็นเจ้านายไม่ยุ่งเรื่อง พอเขาไม่สนิทกับเธอ ก็ไม่ฟังเธอโดยธรรมชาติ"
ตอนนี้ทุกที่ต้องพึ่งโต้วเนี่ยเฉินช่วยเหลือ แต่เขาไม่เชื่อฟัง เสียทีที่เป็นแหล่งเลือดใหญ่ขนาดนี้
หลัวหย่งหนีก็โกรธ "ตอนนั้นฉันเอาลูกกลับมาให้แม่เลี้ยง แต่แม่กลับปล่อยให้คนใช้รังแกเขา เขาถึงได้ไม่อยากมาที่บ้านตระกูลหลัว"
พูดไปพูดมา แม่เองก็เลี้ยงลูกไม่เก่งเหมือนกัน
ยังว่าจะเธออีก
คุณยายหลัวโกรธจัด "แกมันลูกอกตัญญู ถ้าแกใส่ใจบ้าง จะต้องให้ยายแก่ๆ อย่างฉันต้องมาคอยปวดหัวแทนหรือไง?"
โง่เง่าจริงๆ
หลัวหย่งหนีไม่ยอมรับ
คิดว่าแม่ที่แท้จริงเลี้ยงหลานให้พี่ชายด้วยความเต็มใจ แต่กับเธอกลับไม่ยอมเลี้ยงโต้วเนี่ยเฉิน พูดง่ายๆ ก็คือลำเอียง
แม่ลูกคู่นี้ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่เข้าใจกันเป็นครั้งแรกที่ตำหนิซึ่งกันและกัน
โต้วเนี่ยเฉินได้ยินข่าวนี้ก็ยิ้มเยาะ
หมากัดหมา ขนเต็มปาก
โต้วเสี่ยวโต้วได้ยินคำว่าหมากัด ก็จะไปกัดไท่หวงทันที
ไท่หวงตกใจร้องโหยหวน มุดเข้ารูหมาไม่ยอมออกมา
ตอนนี้หลี่ผู้ช่วยพิเศษส่งจดหมายเชิญมาเป็นชุด "คุณโต้ว มีรายการวาไรตี้ครอบครัวชวนให้คุณพาโต้วเป่าไปร่วมรายการ คุณจะไปไหม?"