หลิ่วชิงซวี่ได้ยินดังนั้น ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นเล็กน้อย ก่อนตอบว่า “ได้เลย! พี่เย่”
สิ้นเสียง หลิ่วชิงซวี่ก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วรีบกระตุ้นพลังพิเศษธาตุไม้ที่ไหลเวียนพลุ่งพล่านอยู่ภายในร่าง
พลังวิญญาณสีเขียวมรกตเข้มข้นทะลักออกมาจากทั่วร่าง โอบล้อมตัวเธอไว้ นิ้วเรียวยาวทั้งสิบงอโค้งเล็กน้อย ราวกับกำลังกอบกุมเถาวัลย์ที่มองไม่เห็น ท่วงท่าอ่อนช้อย ก่อนจะค่อย ๆ โบกมือไปทางพืชพรรณรอบค่ายอย่างแผ่วเบา
หึ่ง—
วินาทีต่อมา ต้นไม้ใบหญ้าภายในรัศมีหลายสิบเมตรรอบค่ายก็เติบโตพุ่งพรวดอย่างบ้าคลั่งในทันที
พุ่มไม้ที่เดิมสูงเพียงเอวคนกลับยืดสูงขึ้นอย่างรวดเร็วให้เห็นกันจะ ๆ เพียงไม่กี่วินาทีก็พุ่งสูงขึ้นหลายเมตร กิ่งก้านเรียวเล็กพลันหนาและแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ใบไม้หนาทึบส่ายไหวไปมาตามแรงลมราวกับกำลังกางกรงเล็บแหลมคมออกมานับไม่ถ้วน
ผืนดินใต้เท้าเริ่มพลิกตัวและนูนสูงขึ้นอย่างรุนแรง
เสียงแหวกดินทุ้มหนักดังต่อเนื่องไม่ขาดสาย รากไม้สีดำหนาทึบจำนวนมากพุ่งทะลุชั้นดินแข็งขึ้นมา ราวกับงูเหลือมออกจากโพรง ก่อนแผ่เลื้อยไปทั่วพื้นดินอย่างอิสระ
รากไม้หนาเหล่านั้นสานไขว้กัน แผ่ขยายไปทั่วทุกทิศทางไกลถึงสามถึงสี่สิบเมตร ปกคลุมพื้นดินโดยรอบค่ายจนมิด
รถบ้านพลเรือนธรรมดาหลายคันที่จอดอยู่ใกล้ขอบค่ายกลายเป็นเป้าหมายของรากไม้ในพริบตา
รากไม้เหล่านั้นหนาพอ ๆ กับข้อมือเด็ก แต่กลับแข็งแกร่งเกินกว่าคนทั่วไปจะคาดคิด เพียงได้ยินเสียงฉีกกระชากแหลมคมดังขึ้นติด ๆ กันหลายครั้ง รากไม้ก็ทะลวงตัวถังเหล็กบาง ๆ ของรถบ้านได้อย่างไร้อุปสรรค เจาะทะลุเปลือกโลหะได้อย่างง่ายดายด้วยแรงอันดุดัน