เขาเรียกหลิงหลิง ทว่าสืออู้ชิงยังอดหน้าแดงขึ้นมาไม่ได้
นางเบือนหน้าเล็กน้อย หลบสายตาร้อนแรงนั้น แล้วกล่าวอย่างพยายามสงบใจว่า “กอดเบา ๆ หน่อย” กอดแน่นเกินไปแล้ว!
อึดอัดจะแย่อยู่แล้ว!
แต่ฉีหลวนกลับเข้าใจผิดไปอีกทาง เขาหัวเราะเสียงต่ำติดกันหลายครั้ง น้ำเสียงเปี่ยมความสุขและแฝงความอ่อนหวาน
“หลิงหลิง ข้าจะไม่ทำให้เจ้าเจ็บ”
ลมหายใจของเขารินรดอยู่ข้างหูสืออู้ชิง นางรู้สึกกระอักกระอ่วน แต่ก็หนีไม่พ้น จึงตัดใจปล่อยตัวตามสบาย เอนซบอยู่ในอ้อมแขนเขา แล้วใช้ไอเท็ม
……
ช่วงนี้ไม่มีผู้อ่านคนใดได้เห็น
แม้ไอเท็ม【สัมพันธ์ชั่วคืน】จะเหลวไหลอยู่บ้าง แต่มันก็ได้ผลจริง ๆ หลังฉีหลวนตื่นขึ้นในวันรุ่งขึ้น เขาไม่พบสิ่งผิดปกติแม้แต่น้อย กลับยิ่งกลายเป็นว่า…
ติดสืออู้ชิงหนักกว่าเดิม
ยิ่งไปกว่านั้น เพียงสืออู้ชิงสัมผัสผิวกายเขาแม้แต่น้อย ต่อให้แค่แตะมือ แก้มขาวดุจหยกของเขาก็จะขึ้นสีชมพูจาง ๆ
ดูบริสุทธิ์ไร้เดียงสายิ่งนัก—ถ้าเขาไม่เป็นฝ่ายเข้ามาแนบชิดสืออู้ชิงอยู่บ่อยครั้งล่ะก็นะ
สืออู้ชิงนึกเสียใจที่ทำให้ข้อมือตนเองถูกลวก เพราะอาศัยเหตุผลนี้ เขาจึงป้อนอาหารให้นางวันละสามมื้อ หากนางไม่ห้ามไว้อย่างสุดกำลัง เกรงว่าเขาคงคิดจะช่วยนางอาบน้ำด้วย!