ยังไม่ได้แต่งงานกันเสียหน่อย……
เจ้าของร่างเดิมแต่งงานกับหลิ่งเฉินมาสามปีแล้ว แต่คนในบริษัทของเขากลับไม่รู้ว่าเขาแต่งงานแล้ว เห็นได้ชัดว่าหลิ่งเฉินรังเกียจเจ้าของร่างเดิมเพียงใด
สืออู้ชิงเหลือบตาไปยังส่วนความคิดเห็นอย่างเงียบ ๆ
เมื่อครู่ตอนเปิดแผงผู้อ่าน นางก็พบแล้วว่ามุมมองของเหล่าผู้อ่านอยู่ทางฝั่งตนในยามนี้ บางทีอาจเกี่ยวข้องกับจุดดำเนินเรื่องที่จะเกิดขึ้นในอีกไม่นาน
ขนตายาวของนางกะพริบเบา ๆ จิตใจกลับล่องลอยไปอย่างไร้สาเหตุ
——เคยชินกับการถูกเรียกว่า “ชิงชิง” “ภรรยา” พอมาเจอเสียงเยาะเย้ยถากถางในส่วนความคิดเห็นเข้ากะทันหัน จึงรู้สึกไม่ค่อยชินอยู่บ้าง
【เจ็บหน้าไหม? หลิ่งเฉินไม่เคยยอมรับการแต่งงานนี้เลยสักครั้ง (ยิ้ม.jpg)】
【ฉันกล้าเอาขนมทั้งหมดที่มีมาเดิมพันเลย สืออู้ชิงเข้าไปไม่ได้แน่นอน!】
【แหม ๆ ยังมีหน้ามาเรียกภรรยาอีก! เด็กก็ไม่ใช่ลูกของเธอ เธอเกี่ยวอะไรกับหลิ่งเฉินแม้แต่นิดเดียว?!】
【อีอีกลับประเทศแล้ว รอดูได้เลย!】
【ขำจะตาย ไม่ฟังคำเตือน ดึงดันเอาข้าวไปส่งให้ถึงบริษัทพระเอก สุดท้ายถูกไล่ออกมาในฐานะคนมีเจตนาไม่ดี งานนี้คงขายหน้าจนหมดสิ้นแล้วล่ะ!】
แม้เหล่าผู้อ่านจะไม่รู้ว่าเมื่อหลายปีก่อนสืออู้ชิงเป็นคนหาคนไปทำร้ายอิ่นอีอี แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางไม่ให้พวกเขาคาดเดาได้!
ท้ายที่สุด ลูกของอิ่นอีอีหายไป ตัวนางเองก็ประสบเหตุ แต่ลูกของนางกลับมาอยู่ข้างกายสืออู้ชิง เพื่อนสนิทของนางอย่างนั้นหรือ?
สืออู้ชิงยังอาศัยเด็กแต่งงานกับหลิ่งเฉินอีกด้วย?!
นี่ไม่ใช่การบอกใบ้ชัด ๆ หรอกหรือว่าสืออู้ชิงเกี่ยวข้องกับเรื่องในตอนนั้น!
ยิ่งไปกว่านั้น สืออู้ชิงยังอ่อนแอบอบบางอยู่ทุกวัน แม้แต่ตอนพูดยังเสียงเบาหวิว นี่มันดอกบัวขาวตัวจริงชัด ๆ ดูอย่างไรก็ไม่ใช่คนดี!
สืออู้ชิงเหลือบมองค่าความนิยม เป็นไปตามคาด เลขศูนย์ตัวโตเด่นหรา!
ค่าความชื่นชอบก็ว่างเปล่าเช่นกัน!
โอกาสที่กล้องจะจับภาพนางมีน้อยมาก พอสืออู้ชิงได้สติกลับมา นางก็คิดจะเผยด้านที่แตกต่างออกไปทันที เพื่อสลัดภาพจำของตัวละครและเพิ่มค่าความนิยม