เหล่าเซี่ยเคยเห็นลูกแพนด้ากินนมในท่าทางสารพัดแบบ
มีทั้งที่เอาหน้าทุ่มลงไปในอ่าง มีที่กินไปหลับไปกลางคัน มีที่กินไปเตะพี่น้องตัวเองด้วยขาหลังไปด้วย
แต่หล่อนไม่เคยเห็นลูกแพนด้าตัวไหนที่ดื่มนมแล้วยกอุ้งเท้าเช็ดปาก
ซูเจียวเจียวเช็ดมุมปากซ้ายเสร็จ ก็เช็ดมุมปากขวา
จากนั้นนางก็วางอุ้งเท้าลง นั่งนิ่งอยู่กับที่ครู่หนึ่ง ราวกับกำลังตัดสินใจว่าควรไปนอนอาบแดดตรงไหนต่อ
เหล่าเซี่ยเห็นลูกแพนด้าตัวอื่นยังคงต่อสู้กันอย่างชุลมุนเพื่อแย่งชิงอ่างนมใบสุดท้าย
ก้อนขาวดำกลิ้งไปบนกองขี้เลื่อย ฟุ้งเศษไม้ปลิวว่อน
อีกตัวหนึ่งนอนคว่ำบนอ่างเปล่าที่มันเลียจนเงาวับ ส่งเสียง "อื้มๆ" อย่างพอใจ
ซูเจียวเจียวไม่สนใจสิ่งเหล่านั้นแม้แต่น้อย
นางหันหลัง เริ่มปีนขึ้นไปบนโครงไม้
เหล่าเซี่ยไม่ขยับ
นิ้วหัวแม่มือของหล่อนยังคงลอยอยู่เหนือปุ่มบันทึก แต่หล่อนไม่ได้กดหยุด สัญชาตญาณบอกหล่อนว่า ทุกการเคลื่อนไหวของลูกแพนด้าตัวนี้ตั้งแต่นี้ต่อไปล้วนควรค่าแก่การบันทึก
ซูเจียวเจียวใช้ทั้งสี่ขาปีนขึ้นไปตามเสาไม้ดิบอย่างช้าๆ
เมื่อนางเหยียบลงบนคานไม้ตรงรอยต่อของโครงไม้ ขาหลังก็ดีดสองครั้ง ก้นกลมๆ สั่นน้อยๆ ตามแรงส่ง
ขึ้นไปได้แล้ว
นางกลับมายังจุดสูงสุดอีกครั้ง
เหล่าเซี่ยมองผ่านเลนส์เห็นนางหันหลัง หามุมสบายๆ ตรงจุดที่เสาไม้ดิบหนาสองต้นไขว้กัน แล้วเอาหลังพิงเข้าไปอย่างพอดี
เหล่าเซี่ยกดปุ่มหยุดบันทึก นั่งยองๆ มองภาพรีเพลย์นิ่งไปหลายวินาที