เฒ่าเซี่ยส่ายหน้า กดความคิดอันประหลาดนั้นลงไป แล้วเขียนบันทึกต่อ
แต่หลังจากพิมพ์ตัวอักษรสุดท้ายไปแล้ว นางก็ยังอดไม่ได้ที่จะมองหน้าจอมือถืออีกครั้ง
ข้อความระเบิดเป็นจลาจล
มีคนโพสต์รูปที่เหล่าหลินติดกุญแจใหม่สามตัวให้คอกหมายเลขเจ็ด พร้อมคำบรรยายเพียงสามคำ: "กันไม่อยู่"
มีคนต่อท้ายด้วยประโยคที่เหลือเชื่อยิ่งกว่า: "ได้ยินว่าเจ้าเด็กนี่นับเลขเป็น เหล่าหลินกดสามครั้ง มันก็รอจังหวะที่สามแล้วดัน"
ยังมีคนตัดต่อรูป นำหน้าของฉงโหลวไปวางบนโปสเตอร์สายลับ พร้อมคำบรรยายว่า "สายลับ 8 : วิกฤตแพนด้า"
เฒ่าเซี่ยดูข้อความเหล่านี้แล้วอดยิ้มไม่ได้
......
ซูเจียวเจียวยังคงรักษาท่านั่ง "นักคิด" อันเป็นเอกลักษณ์ของนางที่สุด สายตาของนางทอดข้ามหมู่ลูกสัตว์ที่กำลังเล่นกันอย่างสนุกสนานเบื้องล่าง ไปหยุดอยู่ที่แนวสันเขาอันไกลโพ้น
ความรู้สึกอึดอัดในส่วนลึกของวิญญาณยังคงอยู่
เหมือนก้อนหินที่จมอยู่ก้นสระ ผิวน้ำสงบนิ่งไร้ระลอก แต่ความหนักของก้อนหินนั้นอยู่ที่นั่นตลอดเวลา
นางรู้ว่าภายใต้ก้อนหินนั้นมีบางสิ่งที่สำคัญมากถูกทับไว้ แต่นางไม่อาจเอื้อมถึง
ทุกครั้งที่พยายามจะแตะมัน เศษเสี้ยวความทรงจำทั้งหมดก็ปั่นป่วนอยู่หลังกำแพงกั้น พร่ามัวเป็นแสงเงาที่สั่นไหว
ซูเจียวเจียวค่อย ๆ กะพริบตาช้า ๆ
ในลานกิจกรรมเบื้องล่าง การต่อสู้ระลอกที่สามของวันนี้เข้าสู่ช่วงดุเดือดที่สุดแล้ว
ไม่รู้ว่าลูกสัตว์ตัวไหนงัดอ้อยอ่อนท่อนขนาดเท่านิ้วโป้งออกมาได้ ขณะนี้ถูกเจ้าลูกหมีขาวดำสามตัวกัดไว้พร้อมกัน ต่างดึงไปคนละทิศจนสุดแรง