ซูเจียวเจียวยื่นกรงเล็บออกมา ค่อยๆ ปรับท่าทางอย่างระมัดระวัง เพื่อให้ท้องของเธอแนบกับเปลือกไข่ได้มากขึ้น
ฉงโหลว
เธอเอ่ยชื่อนั้นในใจ แล้วใช้ปลายจะงอยปากถูเบาๆ บนเปลือกไข่
ฉันจะรอเธอออกมา
พอเธอออกมาแล้ว ฉันจะพาเธอบิน
ซูเจียวเจียวเริ่มวางแผนถึงเรื่องหลังจากฉงโหลวฟักออกมา
อย่างแรก ต้องสอนเขาบิน
นางเป็นเหยี่ยวเพเรกรินนะ เครื่องบินรบแห่งน่านฟ้า ความเร็วในการดำดิ่งถึงสามร้อยกว่ากิโลเมตรต่อชั่วโมง
สอนลูกนกแน่นอนว่าไม่มีปัญหา
อย่างที่สอง ต้องสอนเขาล่าเหยื่อ
อาหารหลักของเหยี่ยวเพเรกรินคือนกชนิดอื่น บินไล่ล่าในอากาศ ตัดคอ บีบคอ
ถึงนางจะไม่เคยเป็นนกมาก่อน แต่ประสบการณ์การล่าในสองชาติก่อน น่าจะใช้การได้นะ?
ประมาณนั้น
ตอนที่ซูเจียวเจียวกำลังวางแผน “แผนฝึกพิเศษหลังฉงโหลวฟักออกมา” อยู่ในหัวนั้น นางไม่ได้สังเกตเลยว่า บนที่สูงมีจุดดำเล็กๆ จุดหนึ่งกำลังเคลื่อนที่อย่างช้าๆ
เป็นนกสกัวตัวผู้ที่โตเต็มวัย
นกสกัวตัวนี้อาศัยอยู่ในทะเลแถบนี้มาหลายปีแล้ว รู้จักรังทุกๆ รังบนหน้าผานี้เป็นอย่างดี
มันรู้ว่ารังไหนมีนกโตคอยเฝ้า รังไหนว่างแล้ว
เมื่อคืนนี้ มีนกเค้าแมวตัวหนึ่งโจมตีนกเหยี่ยวตัวเมียในรังนั้น
รังของมัน ว่างแล้ว
นกสกัวบินวนอยู่บนที่สูงตั้งแต่เช้าตรู่ คอยสังเกตการณ์รังนั้น
มันเห็นนกเหยี่ยวตัวเมียวัยเยาว์ตัวหนึ่งเข้ายึดครองรังนั้น นอนหมอบอยู่ข้างใน ดูเหมือนกำลังกกไข่