บรรยากาศในป่าตึงเครียดถึงขีดสุดในชั่วพริบตา การเผชิญหน้าพร้อมปะทุได้ทุกเมื่อ
เฉินติ้งเหยาตาแดงก่ำ กำหมัดแน่นแล้วพุ่งเข้าใส่ใหม่อีกครั้ง
ท่วงท่าเขาสะเปะสะปะแต่ดุดัน ล้วนเป็นไม้ตายที่อัดแน่นด้วยโทสะ ฟาดเข้าใส่จุดสำคัญของลู่โจวไม่ยั้ง
ลู่โจวรับมืออย่างใจเย็น หลบหลีกด้วยการเบี่ยงตัว ป้องปัดและโต้กลับ
ทั้งสองเข้าประจัญบานระยะประชิด เสียงทึบดังต่อเนื่องในป่า
เพียงไม่กี่นาที ร่างกายทั้งคู่ต่างมีแผลถลอก
ปลายแขนของเฉินติ้งเหยาถูกศอกกระแทกจนเขียวช้ำ มุมปากแตกบวมแดง
ใบหน้าด้านข้างของลู่โจวแผลเก่าซ้อนแผลใหม่ ขากรรไกรแดงก่ำ ลำคอมีรอยเลือดถลอกหลายแห่ง ลมหายใจเริ่มกระชั้นถี่
หากเทียบประสบการณ์การต่อสู้และพละกำลัง ลู่โจวเหนือกว่าเฉินติ้งเหยาที่ใจร้อนขาดสติอยู่มาก
ไม่นานนัก สถานการณ์ก็พลิกกลับเบ็ดเสร็จ
ลู่โจวฉวยจังหวะเผลอ หลบหมัดหนักของอีกฝ่ายด้วยการเบี่ยงตัว หักแขนเขาไว้แล้วบิดอย่างแรง ใช้เข่ากระแทกท้อง กดดันเฉินติ้งเหยาจนถอยร่นต่อเนื่อง ไร้แรงฮึดสู้ เห็นได้ชัดว่ากำลังจะสู้ชนะเด็ดขาด
ซานซานที่ดูเชิงอยู่ข้างๆ แววตาดุดัน ไม่ยืนดูอีกต่อไป
เขาลงมือโหดเหี้ยมกว่าเฉินติ้งเหยาด้วยซ้ำ ไม่ใช่การตีมั่ว ๆ แบบหุนหันพลันแล่นอย่างที่เฉินติ้งเหยาทำเลย
ซานซานก้าวเข้าไปกลางวง ไม่พูดพร่ำทำเพลง ยกมือปล่อยหมัดตรงเฉียบคม พุ่งเข้าใส่ข้างแก้มลู่โจวอย่างแม่นยำ
ลู่โจวเพิ่งกดดันเฉินติ้งเหยาไว้ ไม่ทันหลบ รับหมัดนี้เข้าเต็มๆ ศีรษะกระเด็นไปด้านข้างอย่างแรง มึนงงวูบหนึ่ง
จากนั้น ซานซานปล่อยหมัดต่อเนื่อง หมัดเท้ารวดเร็วและหนักหน่วง ทุกไม้ไม่ไว้หน้า