การสร้างภาพยนตร์ไม่ใช่เรื่องง่าย ช่วงกลางของการถ่ายทำตอนนี้ถือเป็นขั้นตอนที่ง่ายแล้วด้วยซ้ำ หลังจากนั้นยังมีงานหลังถ่ายทำอีก ทั้งตัดต่อ พากย์เสียง ทำดนตรีประกอบ ออกแบบคำบรรยาย สร้างตัวอย่างภาพยนตร์ รวมถึงเริ่มประชาสัมพันธ์ก่อนเข้าฉาย
โดยรวมแล้ว ตั้งแต่การเตรียมงานก่อนถ่ายทำไปจนถึงภาพยนตร์เข้าฉาย ต้องใช้เวลาประมาณปีครึ่ง ซึ่งยังเป็นกรณีของภาพยนตร์ทุนต่ำ หากเป็นภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสามถึงสี่ปี
ปิดเทอมฤดูร้อนนี้ซุ่ยเหมี่ยวไม่มีธุระอื่น นอกจากติดตามกองถ่ายเพื่อเรียนรู้ แม้ไม่ต้องถ่ายซ่อมฉากไหนแล้ว แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็เป็นผลงานที่บริษัทบันเทิงของเธอลงทุน การเรียนรู้ตั้งแต่ต้นจนจบย่อมไม่เสียหาย
“คุณครูสุ่ยคิดว่าเป็นยังไงบ้างครับ” ตอนนี้ซ่างจื้อกับซุ่ยเหมี่ยวกำลังดูการแสดงของพระเอกและนางเอกอยู่หน้าเครื่องมอนิเตอร์
“ดีมากเลย ดูเป็นธรรมชาติ ไม่ทำให้คนดูหลุดจากเรื่อง” ซุ่ยเหมี่ยวเอ่ยชม
แค่นี้ก็นับเป็นคำชมที่ดีมากแล้ว การแสดงได้อย่างเป็นธรรมชาติก็ถือว่าผ่านขั้นเริ่มต้นของการเป็นนักแสดงแล้ว ดาราหลายคนพออยู่หน้ากล้องก็มักทำผิดอยู่ข้อหนึ่ง นั่นคือพยายามอย่างหนักที่จะบอกผู้ชมว่า ‘ดูนะ ฉันกำลังจะแสดงแล้ว!’
หลังจากคุ้นเคยกับผู้กำกับและนักเขียนบทหลายคน ซุ่ยเหมี่ยวก็ถามพวกเขาเรื่องต่าง ๆ ด้วยสถานการณ์ของเธอในตอนนี้ การเป็นนักแสดงไม่เหมาะกับเธอเลย แล้วในวงการบันเทิงยังมีเส้นทางไหนที่เหมาะกับเธออีกบ้าง
“เฮ้อ ตามหลักแล้ว คุณครูสุ่ยมีคุณสมบัติพร้อมขนาดนี้ ถ้าไม่เป็นนักแสดงก็น่าเสียดาย แต่ตอนนี้คุณมีบริษัทบันเทิงของตัวเองแล้ว จะเป็นนายทุนอยู่เบื้องหลังก็ได้ ตั้งวงทำหนังเอง อยากดูหนังแบบไหนก็สร้างแบบนั้น” ซ่างจื้อพูดไปก็ยิ่งอิจฉา สิ่งที่เขามุ่งมั่นไล่ตามมาตลอดก็คือระดับนี้นี่แหละ
เหอช่านช่านที่อยู่ข้าง ๆ ก็ร่วมวงด้วย “พูดถึงอยากดูหนังแบบไหนก็สร้างแบบนั้น เหมี่ยวเหมี่ยวก็ลองเขียนบทหนังในแบบที่ตัวเองอยากดูได้นี่นา นักเขียนบทอย่างพวกเราหลายครั้งเขียนบทไปแล้วก็โดนแก้จนแทบไม่เหลือเค้าเดิม ถ้าเหมี่ยวเหมี่ยวเขียนเอง ก็ไม่ต้องแก้สักตัวอักษรเลย!”