เมื่อคิดจะโค่นล้มตระกูลจ้าวก่อนกำหนด การเตรียมการย่อมเป็นสิ่งจำเป็น
หลู่หลีครุ่นคิดอยู่ในใจ พลันเรียกองครักษ์วิญญาณออกมาในรถ
หลัวหย่งฮ่าวเกาหัวล้านกลางกระหม่อม สีหน้าเต็มไปด้วยความงุนงง
แม้เขาจะเพิ่งเป็นองครักษ์วิญญาณได้ไม่นาน แต่ก็รู้ว่าหลู่หลีสามารถสื่อสารกับพวกเขาผ่านแดนวิญญาณได้
ตอนนี้ดูเหมือนไม่มีสถานการณ์ฉุกเฉิน เหตุใดจึงต้องเรียกเขาออกมาเป็นพิเศษ?
หลู่หลีสัมผัสได้ถึงความสงสัยของหลัวหย่งฮ่าว ไม่ได้อธิบาย แต่ถามตรงๆ ว่า:
“ฉินอันหลินพวกเขามีใครเคยพูดถึงเส้นทาง ‘เลื่อนขั้น’ ขององครักษ์วิญญาณให้ฟังบ้างไหม?”
“มีครับ” หลัวหย่งฮ่าวพยักหน้า
“บอกว่าเป็นเส้นทางที่ให้องครักษ์วิญญาณสะสมประสบการณ์จากการฆ่าสัตว์ประหลาด แล้วยังสามารถควบคุมพรสวรรค์หนึ่งได้ร้อยเปอร์เซ็นต์”
หลู่หลีถามต่อ:
“แล้วนายสนใจจะเดินในเส้นทาง ‘เลื่อนขั้น’ นั่นไหม?”
หลัวหย่งฮ่าวกะพริบตา สีหน้าลังเล:
“ผม? อย่าดีกว่าครับ…”
“ครั้งก่อนในแดนลับสังหารนองเลือด ทูตมรณะขาวดำถูกนายท่านอัดแต้มพลังวิญญาณจนถึง Lv.20 ยังตายด้วยน้ำมือมนุษย์มดเขาสีเงินเลย”
“สัญชาตญาณการต่อสู้ของผมห่วยขนาดนี้ อย่าให้เสียแต้มพลังวิญญาณของนายท่านเลยครับ เก็บไว้ให้องครักษ์วิญญาณที่แข็งแกร่งกว่าคนอื่นใช้เถอะ…”
หลู่หลีฟังอีกฝ่ายกลัวว่าแต้มพลังวิญญาณของตนจะไม่พอ กลับอดหัวเราะออกมาไม่ได้
แม้การตายของทูตมรณะขาวดำในแดนลับจะทำให้เขาสูญเสียแต้มพลังวิญญาณไปส่วนหนึ่ง