ทิศทางชัดเจนแล้ว แต่ปัญหาใหม่ก็ปรากฏขึ้น
ปากทางเข้าถ้ำดินมีทั้งหมดสิบหกแห่ง ควรเข้าจากปากไหน?
แม้ถ้ำดินบางแห่งจะเชื่อมถึงกัน แต่ไม่มีใครรับประกันว่าทั้งสิบหกแห่งจะเชื่อมต่อกันทั้งหมด
จะแยกผู้เล่นออกสำรวจทีละคน?
นั่นไม่ตรงกับที่จ้าวเฉี่ยวเอ๋อคาดการณ์ไว้
ดังนั้นหลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง นางก็เอ่ยขึ้นว่า
“ทุกท่าน ภายในถ้ำดินมีสภาพซับซ้อนยุ่งเหยิง หากแยกกันสำรวจ ไม่เพียงยากที่จะดูแลกันและกัน ยังหลงทิศทางได้ง่ายมาก”
“ฉันเสนอให้ทุกคนรวมกลุ่มกัน สำรวจถ้ำดินไปทีละแห่ง”
“แม้จะใช้เวลานานกว่า แต่ระดับความปลอดภัยจะเพิ่มขึ้นมาก และยังไม่หลงทิศทางด้วย”
ทุกคนฟังแล้วต่างพยักหน้าเห็นด้วย
ในสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคย คนจำนวนมากมักจะสร้างภาพลวงตาถึงความปลอดภัย
แต่ในเวลานั้น ถู่หมิ่นก็เอ่ยขัดจังหวะขึ้น
“การรวมกลุ่มย่อมปลอดภัยก็จริง แต่ประสิทธิภาพต่ำเกินไป”
“ฉันขอเสนอให้แยกย้ายกัน ลองสำรวจเส้นทางในถ้ำให้ชัดเจนก่อน แล้วค่อยรวบรวมคนมาปราบสัตว์ประหลาดในถ้ำ”
กล้ามเนื้อบนใบหน้าของจ้าวเฉี่ยวเอ๋อกระตุกเล็กน้อยจนแทบไม่มีใครสังเกตเห็น
แต่ภายนอกยังคงยิ้มแย้มถามกลับว่า
“แต่ไม่ใช่ว่าผู้เล่นทุกคนจะถนัดการสำรวจเส้นทางหรอกนะ ถ้าหากมีใครหลงอยู่ในนั้น จะไม่ใช่ว่าเรื่องกลับแย่ลงหรือ?”
ถู่หมิ่นหยิบแมลงตัวเล็กออกมาวางบนฝ่ามือ
“พี่จ้าวไม่ต้องกังวลไป สัตว์สัตว์ประหลาด [หนอนไหมหมื่นเส้น] ของฉัน สามารถแก้ปัญหาเรื่องหลงทางได้”
“สัตว์สัตว์ประหลาด [หนอนไหมหมื่นเส้น]?” จ้าวเฉี่ยวเอ๋อทำสีหน้าแปลกใจ