“ภาพหลอนเหรอ?”
หลินชิ่นเสวี่ยผงะ ลืมตาขึ้นมอง
ไม่ใช่ภาพหลอน!
ฝูงต่อที่ดำทะมึนเมื่อครู่ลดน้อยลงไปมาก!
นอกเหนือจากไม่กี่ตัวที่ยังรบกวนอยู่ ตัวที่เหลือทั้งหมดหลั่งไหลไปยังอีกทิศทางหนึ่ง
ที่นั่น มีชายคนหนึ่งที่รอบตัวปกคลุมด้วยหมอกสีแดงกำลังต่อสู้สังหาร!
เขาดูไม่หวั่นเกรงพิษของต่อขุดดินเลยแม้แต่น้อย ราวกับเทพเจ้าลงมาจุติ!
ทุกครั้งที่เงื้อมือมีดฟันลงมา ก็คร่าชีวิตต่อขุดดินไปได้หลายตัว
แสงสายฟ้าที่วาบขึ้นเป็นครั้งคราวยิ่งเจิดจ้า เพียงระเบิดครั้งเดียวก็กวาดล้างไปเป็นวงกว้าง
ฝูงต่อที่สร้างแรงกดดันอย่างรุนแรงแก่พี่น้องทั้งสี่ กลับดูเหมือนไม่เป็นภัยต่อชายผู้นี้เลย
“พี่ใหญ่... คนนั้นเป็นใคร ทำไมถึงเก่งขนาดนี้?”
หลินชิ่นเฟิงอาบแสงแห่ง[พรศักดิ์สิทธิ์] รับรู้ได้ว่าพิษในร่างกายถูกระงับไว้ แววตาเต็มไปด้วยความสงสัยเช่นกัน:
“ดูไม่คุ้นหน้า ไม่เหมือนคนในแปดตระกูลใหญ่...”
“ไม่ว่าเขาเป็นใคร ขอแค่ถ่วงฝูงต่อไว้ได้ก็พอ! พี่ใหญ่ น้องเล็ก เรารีบไปกันเถอะ...”
หลินชิ่นฮวาน้ำเสียงร้อนรน เหงื่อเต็มหน้าผาก
แม้ผู้เล่นจะไม่มีข้อจำกัดเรื่อง ‘ค่ามานา’ หรือ ‘หลอดมานา’ แต่การใช้ความสามารถก็ยังคงใช้พลังกายอยู่
การใช้ในแดนลับก่อนหน้านี้บวกกับการรักษาอย่างต่อเนื่องตอนนี้ ทำให้พลังกายของหลินชิ่นฮวาพร่องลงไปอย่างหนัก
เธอรู้สึกว่าหากฝืนต่อไป อาการบาดเจ็บของหลินชิ่นเสวี่ยอาจยังไม่ดีขึ้น แต่เธอจะต้องหมดแรงหมดสติแน่!