“ปัง ๆ!”
“ปัง!”
ปากกระบอกปืนพ่นเปลวไฟ!
กระสุนสองนัดพุ่งเข้าที่หน้าอกของอิ้งจื่ออัน ส่วนอีกนัดทะลุศีรษะ!
“โง่…”
อาหาวมองอิ้งจื่ออันที่นอนชักกระตุกอยู่บนพื้น แค่นเสียงดูแคลน:
“[กรงเล็บ]ระดับเงิน เลเวลอัปแค่สองขั้นก็คิดว่าตัวเองไร้เทียมทานแล้ว? ไร้เดียงสา…”
กล่องสมบัติสีแดงเลือดลอยขึ้นมาเหนือพื้น ตกลงข้างเท้าอาหาว
ลู่หลีรู้ว่านั่นคือรางวัลจากการสังหารข้ามระดับ
ในช่วงที่กลไกการสังหารข้ามระดับทำงาน ผู้เล่นที่อยู่นอกทำเนียบระดับสังหารผู้เล่นที่อยู่ในทำเนียบ จะได้รับกล่องสังหาร!
ผู้เล่นในทำเนียบระดับที่มีเลเวลต่ำกว่าสังหารผู้เล่นที่มีเลเวลสูงกว่า ก็ได้รับกล่องสังหารเช่นกัน!
เถียนอวี่ห้าวมองกล่องสมบัติข้างเท้าด้วยความยินดี แล้วประจบอาหาวว่า:
“สมกับเป็นอาเขย สามนัดก็จัดการผู้แข็งแกร่งอันดับหนึ่งในทำเนียบได้!”
อาหาวถอดแม็กกาซีนตรวจดูลูกกระสุน แล้วพูดเรียบ ๆ:
“วิธียิงแบบโมซัมบิก รับมือกับเป้าหมายที่เคลื่อนที่เร็ว ยังเหลือกระสุนอีกสามนัด คงพอ”
พูดจบ เขาก็ใส่แม็กกาซีนกลับเข้าไป แล้วเล็งไปยังลู่หลีที่อยู่ไม่ไกล
เถียนอวี่ห้าวมองทุกอย่างด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังอันบิดเบี้ยว:
“ลู่หลี ถ้าแกยอมเอาของดี ๆ ในตัวออกมาให้หมด แล้วคุกเข่าโขกศีรษะให้เราสามที บางทีอาเขยอาจจะไว้ชีวิตแก”
อาหาวได้ยินก็มองหลานชายตัวเองด้วยสายตาซับซ้อน
ตอนขามา เถียนอวี่ห้าวยังบอกว่าความสามารถของลู่หลีแปลก ๆ ต้องระวัง