"โอ้ งั้นเหรอ?" น้ำเสียงของนิกิตาลอยแผ่วออกมา
"ใช่แล้ว ๆ รีบพาเขาไปทีเถอะ..." หลิวเจิงบิดตัวดิ้นรน แต่กลับรู้สึกว่าแรงที่รัดแขนทั้งสองข้างของเขากลับแน่นขึ้นกว่าเดิม
จากนั้น เขาก็ได้ยินเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง:
"เหอะ ๆ ๆ อย่างนั้นมันก็น่าตื่นเต้นไม่ใช่เหรอ?"
สมองของหลิวเจิงดับวูบ
ความรู้สึกไร้ซึ่งอำนาจแผ่ซ่านไปทั่วร่าง
ในยามนี้ เขาได้แต่สวดภาวนาไม่หยุด ภาวนาให้เซี่ยเฟิงยังคำนึงถึงไมตรีเก่า ภาวนาไม่ให้ร่างกายของตนถูกช่วงชิงไป
ไม่รู้ว่าสวรรค์ได้ยินคำอธิษฐานอันแรงกล้าของเขาหรือไม่
ปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น
สารสีแดงเลือดกลับหยุดเคลื่อนไหว
จากนั้นราวกับหมดสิ้นพลังชีวิต มันก็ร่วง 'ตุ้บ' ลงบนพื้น
พร้อมกับศพและศีรษะของเซี่ยเฟิง แปรเปลี่ยนเป็นม่านหมอกสีดำสลายไป
"ร...รอดแล้ว..."
หลิวเจิงราวกับเพิ่งวิ่งมาราธอนจบ ปากอ้ากว้าง สูดอากาศเข้าปอดอย่างตะกละตะกลาม
นิกิตาและหลีลั่วคลายมือที่จับกุมออก ฝ่ายแรกยังบ่นพึมพำอย่างไม่พอใจ:
"อะไรกัน นึกว่าจะได้ดูหนังโป๊สดๆ สักเรื่องซะอีก..."
หลิวเจิงอยากจะแทรกขึ้นบ้าง แต่ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงเครื่องยนต์คำรามดังมาจากปลายถนน
กำลังเสริมของตระกูลหลิวมาถึงแล้ว
'ลูกหลานตระกูลจ้าว' ทั้งสามรู้ว่าสถานการณ์ไม่ดี จึงยกเท้าถีบหลิวเจิงจนล้มคว่ำลงกับพื้น แล้วจากไปอย่างลอยนวล
ตระกูลหลิวส่งคนไล่ตามในทันที แต่ทั้งหมดก็กลับมามือเปล่า
แม้กระทั่งด้วงเปลือกเหล็กขนาดยักษ์ที่เทอะทะก็ไม่รู้ว่าหายไปอยู่ที่ไหน
ความวุ่นวายดำเนินไป
ตระกูลหลิวนอกจากจะได้คนโชคร้ายที่กระดูกหักไปหลายคน กับคนขี้ขลาดที่ฉี่ราดตัวเองอีกหนึ่งคนแล้ว ก็ไม่ได้อะไรเลย