"ชิ่นเสวี่ย!?"
หลินชิ่นเฟิงได้ยินเสียงร้อง ก็ร้อนใจจนวิ่งผ่านลู่หลีไป หาทางไปหาน้องสาวทั้งหลาย
ยังไม่ทันเข้าใกล้ ก็เห็นหลินชิ่นเสวี่ยอาเจียนออกมาเป็นเลือดดำก้อนใหญ่
พลังการรักษาของหลินชิ่นฮวาไม่มีฤทธิ์ชำระล้างใด ๆ หลินชิ่นเสวี่ยที่ทนมาจนถึงตอนนี้ ก็นับว่าชีวิตแข็งมากแล้ว
"จะทำยังไงดีคะพี่ใหญ่ ถ้าไม่ลบล้างผลของ 'คำสาป' บนตัวพี่สาม เธอต้องตายแน่!"
หลินชิ่นเยวี่ยร้อนใจจนเอามือทึ้งผม
ถ้าบอกว่าก่อนหน้านี้พวกเธอยังพอจะรีบกลับตระกูลหลินหาทางได้ ตอนนี้ก็ไม่มีทางเลือกแล้ว
บาดแผลของหลินชิ่นเสวี่ยปล่อยไว้นานเกินไป เธอจะตายระหว่างทาง!
ขณะที่ทุกคนจนหนทาง หลินชิ่นฮวาก็มองไปเจอลู่หลีที่กำลังเดินเข้ามา เหมือนคว้าห่วงยางช่วยชีวิตไว้ได้
"พี่ใหญ่ เขา! เขาต้องมีวิธีช่วยน้องสามแน่!"
"ลู่หลี?" หลินชิ่นเฟิงชะงัก รีบถามว่า "ชิ่นฮวา เธอหมายความว่ายังไง?"
"เมื่อกี้ตอนที่เขาสู้กับนางพญาผึ้ง เขาก็บาดเจ็บเหมือนน้องสาม แต่[ฟื้นฟูหมู่]ของฉันกลับไม่ไร้ผลกับเขา!"
หลินชิ่นเฟิงหันไปดูดี ๆ ก็พบว่าความจริงเป็นอย่างที่ชิ่นฮวาพูด
เสื้อบนหน้าอกของลู่หลียังขาดอยู่ แต่ผิวหนังด้านในกลับเนียนสะอาดเหมือนใหม่ มองไม่เห็นร่องรอยบาดแผลเลย
เขาต้องมีวิธีกำจัด 'คำสาป' แน่!
"คุณลู่! ขอร้องละ ช่วยน้องสามของฉันด้วย!"
ในใจร้อนรน หลินชิ่นเฟิงถึงขั้นจะคุกเข่าลงให้ลู่หลี
แต่ยังไม่ทันที่ลู่หลีจะพูด หลินชิ่นเยวี่ยที่นิสัยใจร้อนก็เข้ามาคว้าตัวหลินชิ่นเฟิงไว้