เพื่อควบคุมลูกหลานตระกูลหลิวนับพันคนได้ดียิ่งขึ้น หลิวเหวินเจี้ยนออกคำสั่งสองข้อระหว่างเดินทางกลับเมืองเจียง
หนึ่ง ลูกหลานตระกูลหลิวทั้งหมดต้องเคลื่อนทัพเป็นกลุ่ม ใช้เส้นทางหลวง ห้ามใช้ทางด่วน
เป้าหมายหลักคือชะลอความเร็วในการกลับ
ระหว่างหาอาหารและเสบียงตามทาง ยังช่วยให้ทีมเล็กที่เพิ่งตั้งขึ้นใหม่ปรับตัวเข้าหากันได้
แถมยังทำให้ตัวหลิวเหวินเจี้ยนมีเวลาคิดแผนรับมืออีกด้วย
สอง ลูกหลานตระกูลหลิวทุกคนห้ามส่งหรือตอบข้อความใด ๆ ถึงตระกูลหลิวเมืองเจียง หากฝ่าฝืน สังหารทันที
คำสั่งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทดสอบการยอมจำนน
ตั้งกฎที่ฟังดูเกินจริงแต่ทำตามได้ง่าย ให้ทุกคนปฏิบัติตาม
สะดวกแก่การควบคุมในภายหลัง
แต่เนื่องจากแผงข้อมูลมีลักษณะพิเศษ คนอื่นจึงไม่สามารถแยกแยะได้ว่าผู้ใช้กำลังตอบข้อความอยู่หรือไม่
เพื่อหลีกเลี่ยงความเข้าใจผิดที่ไม่จำเป็น ลูกหลานตระกูลหลิวทุกคนจึงเลือกที่จะไม่ใช้แผงข้อมูลชั่วคราว เพื่อให้แน่ใจว่าได้ปฏิบัติตามคำสั่ง
รวมถึงตัวหลิวเหวินเจี้ยนเองด้วย
อย่างไรก็ตาม เพื่อป้องกันการพลาดข่าวสารจากลู่หลี หลิวเหวินเจี้ยนจึงตั้งเสียงแจ้งเตือนพิเศษให้อีกฝ่าย
และตอนนี้เอง ลู่หลีส่งข้อความมาพอดี
“พี่ใหญ่ลู่หลีตามหาฉัน?”
หลิวเหวินเจี้ยนไม่แคร์ว่ามีคนอยู่ข้างกาย เปิดแผงข้อมูลขึ้นมาตรง ๆ
ยังไงคนที่เดินทางมาด้วยกันก็มีแค่เหวินเจี้ยนกับหลิวปาเท่านั้น
ทั้งสองเป็นฝ่ายเข้าสวามิภักดิ์ตั้งแต่แรก นับว่าเป็นคนสนิทพอสมควร
ข้อความที่ลู่หลีส่งมาไม่ซับซ้อน
ใจความคือให้เขาติดต่อหลิวเสี่ยวเสีย ยืนกรานว่าหลิวเย่าซิ่วร่วมมือกับตระกูลจ้าว สังหารผู้นำตระกูลหลิวไห่เทา!
