ลู่หลีวิ่งฉับในป่า จู่ ๆ ก็ชะงักฝีเท้า
เขาขมวดคิ้วด้วยความสงสัย หันไปมองทิศทางหนึ่ง
“ผู้เล่นมนุษย์หมาป่าที่กระจัดกระจายกันอยู่ เริ่มรวมตัวกันแล้ว?”
เพื่อยืนยันสถานการณ์ดังกล่าว
ลู่หลีถึงกับหยิบเลื่อยโซ่ที่ซ่อนอยู่ใต้ขากางเกงออกมา ตั้งใจรับรู้สัมผัสอยู่อึดใจหนึ่ง
ไม่ผิด
ผู้เล่นมนุษย์หมาป่ากำลังเคลื่อนที่รวมกลุ่มกัน มุ่งหน้าไปยังจุดรวมพลแห่งหนึ่ง
ความจริงแล้วในฝ่ายมนุษย์หมาป่าไม่มีไส้ศึกอะไรเลย
ยิ่งไม่มีการส่งข่าวให้ฝ่ายพรานป่าด้วย
ที่ผู้เล่นมนุษย์หมาป่าตายเร็วขนาดนั้น เป็นเพราะไอเทมทรงพลังที่ลู่หลียืมมาจากแม่หมู
[ชื่อไอเทม: เลื่อยบ้าคลั่ง]
[ระดับ: เทพนิยาย]
[คำอธิบายฟังก์ชัน:
มนุษย์หมาป่าต้องตาย! (สังหารสิ่งมีชีวิตรูปร่างหมาป่าในครั้งเดียว);
ข้าได้กลิ่นความเน่าเหม็นของพวกมัน! (ติดตามสิ่งมีชีวิตรูปร่างหมาป่าอัตโนมัติในรัศมี 10 กิโลเมตร);
สตันจนตาย! (ทำให้สิ่งมีชีวิตรูปร่างหมาป่าที่อยู่ในสายตาติดสถานะหยุดนิ่ง ไปจนกว่าอีกฝ่ายจะตาย!).]
[หมายเหตุ: Let’s play a game~~~]
เพราะมีไอเทมชิ้นนี้ ลู่หลีจึงหาจุดซ่อนตัวของผู้เล่นมนุษย์หมาป่าได้อย่างรวดเร็ว
และสังหารพวกเขาได้ง่ายดายอย่างยิ่ง
ตอนผู้เล่นมนุษย์หมาป่าตายไม่ได้ยินเสียงปืน?
ไม่มีทางได้ยินอยู่แล้ว
โดนลู่หลีฟันด้วยเลื่อยโซ่ตายหมด จะมีเสียงปืนได้ยังไง!
“ผู้เล่นมนุษย์หมาป่าพวกนี้คิดอะไรอยู่? จู่ ๆ ก็รวมตัวกัน คิดว่าตัวเองตายไม่เร็วพอหรือไง?”
ลู่หลีเต็มไปด้วยความฉงน
