“คราวนี้ที่ข้าออกจากตระกูลหลิน ก็เพื่อมุ่งหน้าไปเมืองหลวงสวรรค์”
“อีก 5 วัน จัตุรัสสืบสวรรค์จะเกิดแดนลับสังหารนองเลือดขนาดใหญ่พิเศษขึ้น”
“มันจะค่อนข้างอันตราย พวกเจ้าอยู่ที่ตระกูลหลินก็ได้ ไม่จำต้องตามข้าไป”
เมื่อเผชิญหน้ากับอลิสซาและคนอื่น ๆ ลู่หลีไม่ปิดบังเลยแม้แต่น้อย
สามสาวได้ฟัง แม้สีหน้าจะต่างกันไป แต่คำตอบกลับออกมาเหมือนกันอย่างน่าประหลาด
อลิสซากระดิกหูแมวพลางตอบอย่างไม่ลังเล:
“นายท่านไปที่ไหน อลิสซาก็จะตามไปที่นั่น!”
หลีลั่วก้มศีรษะเล็กน้อย เอ่ยเสียงแผ่วเบา:
“ถ้าไม่ทำให้ผู้มีพระคุณลำบากใจ ข้าก็อยากไปด้วย…”
นิกิตากลอกตาขาว:
“ไอ้หนุ่มสารเลว! คิดจะทิ้งพวกเราไปหาคนอื่นใช่ไหม? ไม่มีทางนะ ข้าจะไปกับเจ้าด้วย!”
ลู่หลี: “…”
ในความรู้สึกซาบซึ้ง ทำไมถึงมีความรู้สึกจุกจิกปนมาอย่างประหลาด?
แต่อย่างไรเสีย เมื่อสามสาวบริวารราคาถูกตัดสินใจแล้ว เขาก็ไม่ปริปากอีก
ทุกอย่างอยู่ที่การเคลื่อนไหว
เพราะก่อนหน้านี้สัญญาว่าจะให้รางวัล คราวนี้ลู่หลีจึงให้ความสำคัญกับหลีลั่วเป็นพิเศษ
คาดไม่ถึงว่าแรงจะมากเกินไป ทำให้สาวน้อยสลบเหมือดไปหลายหนติด ๆ กัน
สุดท้ายอลิสซากับนิกิตาต้องมาช่วยแบ่งเบา หลีลั่วจึงมีโอกาสได้หายใจหายคอบ้าง
แล้วก็เป็นอีกค่ำคืนที่เต็มไปด้วยเสียงครางหวานฉ่ำและเร่าร้อนถึงขีดสุด…
เช้าตรู่วันถัดมา ลู่หลีกับพวกอีกสามคนรีบออกเดินทางแต่เช้า
พาหนะที่เลือกใช้ ย่อมเป็นเรือบกยามาสำรวจที่ตระกูลหลินจัดเตรียมไว้ให้
อันที่จริงในแหวนมิติของลู่หลียังมีรถหรูนอนเรียงอยู่อีกหลายสิบคัน แต่ไหน ๆ ตระกูลหลินก็จัดเตรียมไว้ล่วงหน้าแล้ว เขาก็ไม่วุ่นวายอีก