หลิวเสี่ยวเสียกวาดตามองประโยคสุดท้ายที่เฉียนทงด้านส่งมาอยู่หลายรอบ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเรื่อยๆ
ดวงตาหงส์ที่เรียวแหลมกลายเป็นตากลมโตเหมือนลูกถ้วยทองแดง
หลิวเสี่ยวเสียพิมพ์ตอบกลับอย่างรวดเร็ว: "นายพูดจาเหลวไหลอะไรของนาย!"
เฉียนทงด้านตอบกลับในอีกไม่กี่วินาที น้ำเสียงในข้อความราบเรียบไม่ไหวติง:
"ข้าไม่ได้พูดเหลวไหล ตระกูลเฉียนยึดถือเรื่องค้าขายมาโดยตลอด ข้าก็แค่อยากทำธุรกิจกับท่าน"
"หากรองหัวหน้าตระกูลหลิวไม่สนใจ ก็ถือว่าบทสนทนาของเราไม่เคยเกิดขึ้น"
หลิวเสี่ยวเสียตื่นตระหนก
นักธุรกิจยึดความซื่อสัตย์เป็นหลักการ ตระกูลพ่อค้ายิ่งเป็นเช่นนั้น
ที่เฉียนทงด้านกล้าค้ำประกันด้วยชื่อเสียงของตระกูล ก็เท่ากับพิสูจน์ความน่าเชื่อถือของหลักฐานวิดีโอจากอีกทางหนึ่งแล้ว
และอีกฝ่ายยังเปิดเผยข่าวว่าหัวหน้าตระกูลหลิวประสบเคราะห์ร้ายให้ฟรีๆ
ถือว่าให้เกียรติหลิวเสี่ยวเสียอย่างมาก
วันสิ้นโลกมาเยือน ระเบียบพังทลาย
สิ่งที่หลงเหลืออยู่มีแค่ 'กฎของคนพเนจร' สี่คำ!
หากการเจรจาครั้งนี้ล้มเหลว
ไม่ต้องพูดว่าจะทิ้งภาพลักษณ์แง่ลบแก่ตระกูลเฉียนหรือไม่ แต่แน่นอนว่าการค้าหน้าต่อไปย่อมได้รับผลกระทบ
หลิวเสี่ยวเสียไม่อยากทำให้ตระกูลเฉียนเสียหน้า และก็ไม่อยากให้การค้าในอนาคตกระทบกระเทือน
ยิ่งไปกว่านั้น
ในฐานะรองหัวหน้าตระกูลหลิว นางอยากรู้สถานะของสามีหลิวไห่เทามากกว่าใคร
ไม่ลังเลอีกต่อ หลิวเสี่ยวเสียพิมพ์ตอบกลับรวดเร็ว:
"หลักฐานวิดีโอข้าซื้อ ต้องจ่ายค่าตอบแทนแบบใด?"