ลู่หลีสังเกตเห็นเสียงซุบซิบของผู้เล่นรอบข้างโดยธรรมชาติ และเดาได้ว่าพวกเขากำลังคาดเดาตัวตนของเขา
เขาเลือกที่จะไม่สนใจ และคงสไตล์ลึกลับต่อไป ปล่อยให้พวกเขาจินตนาการกันไปเอง
เนื่องจาก[หนอนไหมหมื่นเส้น]ถูกมนุษย์มดแย่งชิงไปแล้ว จึงไม่มีเส้นไหมที่ใช้เป็นทางนำได้อีก
ตามหลักแล้ว หากเหล่าผู้เล่นคิดจะเข้าไปสำรวจโพรงใต้ดินอีกครั้ง ย่อมต้องเจอปัญหาใหญ่แน่นอน
ตามหลักแล้ว ผู้เล่นควรจะเจอปัญหาใหญ่มากถ้าจะสำรวจถ้ำอีกครั้ง
แต่การพัฒนาของเหตุการณ์ กลับเหนือความคาดหมาย แต่ก็อยู่ในเหตุผล
กลุ่มผู้เล่นทั้งเล็กใหญ่ แทบทุกองค์กรมีวิธีการหาทางเฉพาะตัวของตัวเอง
มีพรสวรรค์ความสามารถ มีอุปกรณ์นำทาง
บางคนถึงขั้นปล่อยสัตว์เลี้ยง[ตุ่นล่าสมบัติ]ออกมาโดยตรง!
ราวกับแปดเซียนข้ามทะเล ต่างงัดวิชาของตัวเองออกมาโชว์กันเต็มที่!
ราวกับเซียนแปดองค์ข้ามทะเล ต่างสำแดงอิทธิฤทธิ์!
ถู่หมิ่นมองดูแล้วอ้าปากค้าง สุดท้ายได้แต่ส่ายหัวยิ้มขมขื่น
ถ้าเธอรู้ว่าทุกคนมีความสามารถขนาดนี้ เธอคงไม่จำเป็นต้องนำ [หนอนไหมหมื่นตัว] ออกมาตั้งแต่แรก
รู้งี้ทุกคนมีความสามารถกันขนาดนี้ เธอไม่จำเป็นต้องเอา[หนอนไหมหมื่นเส้น]ออกมาตั้งแต่แรกเลย
ดูสิว่าเกิดอะไรขึ้น! ไม่เพียงแต่เราจะกลายเป็นตัวตลกเท่านั้น แต่เรายังสูญเสียสัตว์เลี้ยงไปหนึ่งตัวด้วย!
คราวนี้เข้าทางเลย ไม่ใช่แค่ถูกคนอื่นหัวเราะเยาะ แต่ยังทำสัตว์เลี้ยงหายไปอีกตัว!
“ไม่รู้ว่าพี่จ้าวเป็นยังไงบ้าง ทักแชทส่วนตัวไปก็ไม่มีตอบเลย คงไม่เกิดเรื่องหรอกนะ…”
ก่อนหน้านี้ตอนเจอเหตุการณ์ 'สองด้านบีบ' ถู่หมิ่นก็เห็นพลทหารที่คลุ้มคลั่งพวกนั้น
ความผูกพันอันแน่นแฟ้นระหว่างเธอกับเพื่อนสนิททำให้เธอไม่สงสัยว่าจ้าวเฉี่ยวเอ๋อจงใจทำเรื่องทั้งหมดนี้
มิตรภาพระหว่างเพื่อนรักที่แน่นแฟ้นกว่าทองในวันวาน ไม่ได้ทำให้เธอสงสัยว่าทั้งหมดนี้เป็นฝีมือเจตนาของจ้าวเฉี่ยวเอ๋อ
เพียงคิดว่าเป็นเหตุไม่คาดฝันในถ้ำ
ในใจยังมีความกังวลอยู่บ้าง
ตอนนี้ผู้เล่นทั้งหลายเริ่มออกสำรวจถ้ำอีกครั้ง เป้าหมายหลักของถู่หมิ่นย่อมต้องเป็นการตามหาเพื่อนรัก ไปดูที่ห้องฟักที่ขาดการติดต่อกับจ้าวเฉี่ยวเอ๋อสักหน่อย
แต่สิ่งที่ทำให้ถู่หมิ่นระแวดระวังขึ้นมาคือ