10 นาทีก่อน
ส่วนลึกของโพรงใต้ดิน
ปลายทางแยกเล็ก ๆ ที่ไม่สะดุดตาสายหนึ่ง
พัคยองกอนดึงมือกลับจากแผงข้อมูล มองข้อความที่เด้งขึ้นรัว ๆ ในกรอบแชทด้วยความพอใจ
ก่อนหน้านี้ เขาเป็นคนวางกับดักลู่หลีถึงสองครั้ง และยังขโมยหีบสมบัติระดับเพชรไปอีกด้วย
การส่งข้อความนิรนามรัว ๆ ก็เพื่อให้ผู้เล่นบนพื้นดินกำจัดลู่หลีและพวก
ฉวยจังหวะที่ชาวหัวเซี่ยพวกนี้ตีกันเอง เขาก็จะได้ซ่อนตัวอยู่ใต้ดินเปิดหีบสมบัติอย่างสบายใจ
"ฮึ ๆ ไอ้ยาจกหัวเซี่ยสกปรก ขโมยวัฒนธรรมและสมบัติของประเทศเราไปตั้งมาก ยังกล้ามาโลภอยากได้หีบสมบัติระดับเพชรของพวกเราอีก?!"
"โชคดีที่ฝีมือชั้นเหนือกว่า ถึงไม่ปล่อยให้พวกมันสมหวัง!"
พัคยองกอนพึมพำกับตัวเอง ใบหน้าเต็มไปด้วยสีหน้าโล่งอก
เขาเอื้อมมือไปที่เอว ตั้งใจจะหยิบหีบสมบัติระดับเพชรออกมาดูว่ามีของดีอะไรอยู่ข้างใน
แต่ทันใดนั้น ข้อความแชทส่วนตัวก็เด้งขึ้นบนแผงข้อมูล
เป็นข้อความจากพรรคพวกที่อยู่บนพื้นดินส่งมา
"ประธานพัค พวกยาจกหัวเซี่ยบอกว่าหีบสมบัติระดับเพชรไม่ได้อยู่กับพวกมัน แต่อยู่กับท่าน!"
"ผู้เล่นคนอื่นลังเลชัดเจน แผนของพวกเราอาจล้มเหลว!"
"ไอ้พวกไร้ประโยชน์ เรื่องแค่นี้ยังทำไม่ได้" พัคยองกอนสบถกับตัวเองอย่างหงุดหงิด แล้วตอบกลับไปว่า:
"ดูไว้ให้ดี ฉันจะทำให้ดู!"
เขาพิมพ์ในกรุ๊ปแชทของแดนลับว่า:
"เขาโกหก! ผมเห็นกับตาว่าเขาหยิบหีบสมบัติระดับเพชรไป!"