อลิสซาและคนอื่น ๆ ยังไม่ทันได้ออกจากโรงแรม ก็รู้สึกถึงความน่าสะพรึงกลัวที่แดนลับสังหารนองเลือดขนาดมหึมานำมาให้
เพิ่งออกมาจากศูนย์กลาง ก็ได้ยินเสียงดังเปรี๊ยะ ๆ เข้าหู
ลมพายุรุนแรงพัดพาเศษทรายและกรวดเข้ามา หน้าต่างโรงแรมถูกพัดเปิดเกือบทั้งหมด
กระจกหลายบานถึงขั้นมีรอยร้าวชัดเจน
หลังจากออกจากโรงแรมมาถึงริมจัตุรัส สามสาวก็ตื่นตะลึงกับภาพตรงหน้าอย่างลึกซึ้ง!
กลางจัตุรัสสืบสวรรค์ ปรากฏรอยแยกมิติขนาดมหึมา!
สูงเทียบเท่าตึกสิบสองชั้น และยังคงขยายตัวอย่างไม่หยุดยั้ง
พลั่งพลังงานปั่นป่วนไหลทะลักออกมาไม่ขาดสาย กัดกร่อนทั่วทั้งจัตุรัสสืบสวรรค์
ผู้เล่นจับกลุ่มเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ล้อมรอบนอกรอยแยก ดูเหมือนกำลังเตรียมตัวก่อนเข้าไป
ลู่หลีกวาดตามองคร่าว ๆ ก็ไม่เห็นอ้าวจั้น
กลับเห็นพลทหารหลายคนสวมชุดลายพราง กำลังพยายามรักษาความสงบอยู่
"กวางไกว้ พวกนั้นกำลังลงทะเบียนเข้ารอยแยกหรือ?"
นิกิตาหรี่ตามองไปทางพลทหาร สีหน้าพิลึก:
"นี่มันวันสิ้นโลกแล้ว ยังจำเป็นอีกหรือ?"
ลู่หลีไม่เห็นด้วยไม่คัดค้าน กล่าวเรียบ ๆ:
"ความสับสนวุ่นวายก็แค่ชั่วคราว ไม่ช้าก็เร็วระเบียบก็จะถูกสถาปนาขึ้น"
"ถึงอย่างไรก็เป็นรอยแยกขนาดมหึมาที่ปรากฏในเขตหัวเซี่ย การลงทะเบียนผู้เข้าไป ก็นับว่าเป็นการควบคุมและเก็บข้อมูลไปในตัว"
"แม้สถานการณ์จะเปลี่ยนไป แต่ก็ไม่ขัดขวางที่คนมีคุณธรรมสูงจะยืนหยัดอย่างเงียบ ๆ"
อลิสซาคิดอยู่ครู่หนึ่ง พึมพำว่า: