“พวกแกเห็นไหม ข้าบอกแล้ว เจ้านายลู่มาตามนัดจริง ๆ”
ฮันเซิลเหลือบมองฟางทิงทิงที่ยืนทำตัวไม่ถูก ก่อนถามด้วยท่าทีเคารพนอบน้อมว่า
“เจ้านายลู่ จะให้ข้าหางานแม่บ้านให้สุภาพสตรีท่านนี้ที่บ่อนหรือไม่ขอรับ”
“รอเดี๋ยวก่อน” ลู่หลีเปิดใช้[พื้นที่ลบล้างเวท]โดยไม่เปลี่ยนสีหน้า
หลังจากแน่ใจว่าฮันเซิลและพวกไม่ถูก[ริษยา]ครอบงำ เขาจึงกวักมือเรียกฟางทิงทิงให้นั่งลงข้างโต๊ะพนัน
“ข้าอยากลองดูว่าพานางออกไปจากที่นี่ได้ไหม”
ฮันเซิลยิ้มกล่าว
“ย่อมได้ขอรับ แต่ตามกฎแล้ว ในฐานะผู้เล่นที่เข้ามาในบ่อน นางต้องเล่นการพนันสามครั้งก่อน”
“อืม ข้ารู้ พวกเจ้าสองคนมานั่งเป็นเพื่อนเล่นหน่อย” ลู่หลีพยักหน้า สายตากวาดไปทางฉีเจ๋ออวี่และจางเซวียน
สองคนนั้นถึงกับตัวสั่นสะท้าน
แม้ในใจจะไม่เต็มใจสักเพียงไหน แต่ก็จำต้องฝืนใจนั่งลงที่โต๊ะพนัน
การพนันเริ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
ฟางทิงทิงคิดว่าตนได้พบความหวังที่จะมีชีวิตอีกครั้ง ในใจพลันตื่นเต้นเล็กน้อย
แต่ผลปรากฏว่า หลังผ่านสามตา
นางไม่ชนะสักตาเดียว แถมยังเสียพรสวรรค์ที่เคยภาคภูมิใจไปด้วย
“เอาไว้แค่นี้ก่อน ข้าจะลองดูว่าจะพาเจ้าออกไปได้ไหม”
ลู่หลีลุกขึ้นยืน ไม่รอให้ฟางทิงทิงได้ตอบสนอง เขาหยิบสนธิสัญญาบ่อนออกมา ท่องเบา ๆ ว่า
“ข้า ‘ขับไล่’ ผู้เล่นฟางทิงทิง ออกจาก[บ่อนการพนันที่แปลกประหลาดพิกล]”
ทันใดนั้นร่างของฟางทิงทิงก็เลือนหายไป ลู่หลีรีบตามออกจากบ่อนทันที