“ยัด... ยัดอยู่ในกระโปรงหลังรถ...”
เฉียนทงต้าเลือดขึ้นหน้า แทบมองไม่เห็นอะไรตรงหน้า
ไอ้ตัวแสบเฉียนทงด้านนี่ช่างเลือกทางเดินเสียจริง!
จะตามใครก็ไม่ยอมตาม ดันไปตามลู่หลี!
มันรู้ไหมว่าตอนนี้มีกี่สายตาที่จับจ้องอันดับหนึ่งของทำเนียบระดับอยู่?
หากเกิดการปะทะขึ้นมา เฉียนทงด้านก็ต้องถูกดึงเข้าไปพัวพันแน่
ถึงตอนนั้น การล่วงเกินตระกูลอื่นยังเป็นเรื่องเล็ก
แต่ถ้าเด็กนั่นเจ็บตัวหรือพลาดท่า เฉียนทงต้าจะไปบอกพี่ชายที่ตายไปแล้วได้อย่างไร?
ไม่ได้
ไอ้ตัวแสบนี้จะตามลู่หลีไปเรื่อยเปื่อยไม่ได้เด็ดขาด!
ต้องกลับบ้าน!
เฉียนทงต้าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงออกคำสั่ง:
“รวบรวมคนตระกูลเฉียนทั้งหมด เลือกคนที่มีระดับและพลังต่อสู้สูงสุด เตรียมตัวออกเดินทางไปเมืองเจียงกับข้า!”
“ที่เหลือ รักษาการณ์ที่เมืองเยวี่ย ดูแลธุรกิจประจำวัน”
คนตระกูลเฉียนรับคำ: “ขอรับ”
“อีกอย่าง ข้าเห็นลู่หลีโพสต์ข้อความหาซื้อของในตลาดค้าขายทั่วโลก เหมือนต้องการอาวุธสักชิ้น?”
คนตระกูลเฉียนพยักหน้า: “ใช่ อาวุธที่เพิ่มพลังโจมตีตามแต้มคุณสมบัติร่างกาย”
เฉียนทงต้าถามต่อ:
“ในมือเรามีไหม? หรือถ้าไม่มี จะหาจากช่องทางล่าง ๆ มาได้สักชิ้นไหม?”
“เอ่อ... เรื่องนี้ รองหัวหน้าตระกูลเริ่มดำเนินการอยู่แล้ว และก็หาของที่ตรงตามข้อกำหนดได้จริง ๆ” คนตระกูลเฉียนรายงานตามจริง:
“เป็นง้าวด้ามยาว คุณภาพสมบูรณ์แบบ”
ได้ยินดังนั้น เฉียนทงต้าตาเป็นประกาย: